Kończyna dolna
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: anatomię nogi: układ mięśniowy, układ nerwowy, układ krwionośny. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Kończyna dolna (łac. membrum inferior) – narząd podpory ciała i lokomocji człowieka.
W toku ewolucji, w wyniku uzyskania przez człowieka pionowej postawy ciała, jego masa została oparta na podeszwach stóp. Skutkiem tego było przekształcenie kośćca oraz mięśni kończyny tylnej w główny narząd podporowy służący do przemieszczania się.
Topograficznie w skład kończyny dolnej wchodzi:
- biodro
- udo
- podudzie (goleń)
- stopa
Układ kostny [edytuj]
W skład kończyny dolnej wchodzą następujące kości:
Kościec biodra:
- Kość biodrowa
Kościec uda:
- kość udowa (femur)
- rzepka (patella)
Kościec podudzia:
- kość piszczelowa (tibia)
- kość strzałkowa (fibula)
Kościec stopy:
Kości stępu (ossa tarsi)
- kość skokowa (talus)
- kość piętowa (calcaneus)
- kość łódkowata (os naviculare)
- kość sześcienna (os cuboideum)
- trzy kości klinowate (ossa cuneiformia): boczna, pośrednia i przyśrodkowa.
Kości śródstopia (ossa metatarsalia)
- Kość śródstopia od I do V
Kości palców (ossa digitorum pedis)
Kość udowa łączy się z kośćmi podudzia w stawie kolanowym. Kończyna dolna łączy się z tułowiem za pośrednictwem obręczy utworzonej przez miednicę.
Układ mięśniowy [edytuj]
Patrz: Mięśnie kończyny dolnej
Zobacz też [edytuj]
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
