Aleksytymia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aleksytymia (łac. alexithymia, z gr./łac. stgr. λεξις, θυμος, a – przedrostek negujący, lexis – słowo, thymos – emocja) – niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania. Doprowadza to do braku rozładowania napięć i niepokoju. Aleksytymicy nie potrafią odróżniać pobudzenia emocjonalnego od fizjologicznego, skupiają się na fizjologicznych objawach towarzyszących przeżywaniu emocji i przypisują im zewnętrzne źródła (np. dreszcz wywołany podnieceniem jako efekt przeciągu). Nie rozumieją, że odczuwane przez nich doznania fizjologiczne są przejawem doznawanych przez nich emocji. Często jest to dla nich źródłem troski o ich zdrowie, gdyż sądzą, że te wrażenia cielesne są objawami choroby somatycznej. Osoby te nie potrafią scharakteryzować swoich uczuć i wyrazić ich słowami, mają ograniczone słownictwo określające emocje. Termin wprowadził do medycyny Peter Sifneos w 1973 roku.

Zasadniczo zaburzenie polega na utracie zdolności przeżywania uczuć, nadmiernym napięciu psychicznym, zaburzeniach seksualnych. Powodowane jest stresem w połączeniu z brakiem relaksu i brakiem umiejętności wypoczywania.Coraz częściej aleksytymia jest powodem, dla którego mężczyźni szukają porady seksuologa. A nawet nie tyle oni, co ich partnerki, zaniepokojone brakiem zainteresowania ze strony swoich mężczyzn i ich trudnościami w osiąganiu erekcji i satysfakcji seksualnej.Tymczasem zaburzenie to, jeśli zostanie w porę uchwycone, może być przy odpowiedniej terapii zlikwidowane. Jak oceniają seksuolodzy, najważniejszy w tym jest właśnie kontakt z lekarzem, nawet niekoniecznie od razu seksuologiem, ale lekarzem pierwszego kontaktu[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bilikiewicz, Włodzimierz Strzyżewski: Psychiatria: podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1992, s. 483. ISBN 83-200-1688-6.

Przypisy