Amortyzator gumowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zależności modułu sprężystości (E) gumy od twardości i współczynnika kształtu (k)
Amortyzator gumowy

Amortyzator gumowy – element konstrukcyjny o właściwościach sprężysto-tłumiących wykonany z elastomeru (np. gumy).

Ponieważ guma jest praktycznie nieściśliwa, element sprężynujący gumowy powinien stykać się z innymi elementami konstrukcyjnymi tylko na powierzchniach przenoszących obciążenie, a pozostałe powierzchnie powinny być swobodne, tak aby element mógł się swobodnie odkształcać.[1]. Elementy gumowe łączy się najczęściej z obciążającymi je elementami metalowymi przez przywulkanizowanie (wytrzymałość takiego połączenia jest bliska wytrzymałości gumy).

Amortyzator gumowy walcowy[edytuj | edytuj kod]

Ugięcie amortyzatora pod wpływem siły F:

s=\frac{4 F h}{E_{obl} \pi d^2}

Przy obciążeniach długotrwałych zaleca się by s<0,1h.

Siła dopuszczalna:

F_{dop}=\frac{\pi d^2}{4}\sigma_{dop}

Współczynnik kształtu:

k=\frac{d}{4 h}

gdzie:

F – siła rozciągająca/ściskająca [N],
F_{dop} – dopuszczalna siła rozciągająca/ściskająca [N],
h – wysokość walca [m],
d – średnica walca [m],
Emoduł Younga [Pa].
k – współczynnik kształtu (patrz wykres) [/]
\sigma_{dop} – naprężenia dopuszczalne dla gumy [Pa]

Przypisy

  1. W. Tryliński, Drobne mechanizmy i przyrządy precyzyjne, WNT 1978, s. 207