Antoniotto de Botta-Adorno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Antoniotto, markiz de Botta-Adorno

Antoniotto, markiz de Botta-Adorno (ur. ok. 1688 (Branduzzo-Lombardia), zm. 29 grudnia 1774 w Torre d'Isola) – włoski wojskowy wywodzący się z jednej z najpotężniejszych rodzin w Genui, z której pochodziło pięciu dożów tego miasta.

Rok po narodzinach Antoniotta, jego ojciec został wygnany z Republiki Genueńskiej, oskarżony o szykowanie zamachu stanu.

W 1700 roku ojciec zmarł i majątek przejął najstarszy syn, Alessandro.

Antoniotto wybrał karierę wojskową. W armii pozostał długo. Jeszcze w 1746 roku dowodził oddziałami austriacko-sardyńskimi przeciw Francuzom, czego rezultatem była zwycięska Bitwa pod Piacenzą 1746. Następnie Karol Lotaryński uczynił go plenipotentem austriackim w Belgii (Niderlandy Austriackie).

W latach 1762-1764 był ambasadorem Austrii w Petersburgu, a od 1765 regentem Wielkiego Księstwa Toskanii

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Donaver, Federico (1967). Storia di Genova. Renzo Tolozzi Editore.
  • HASQUIN (Hervé) (dir.), Dictionnaire d'histoire de Belgique. Vingt siècles d'institutions, les hommes, les faits, Didier Hatier, Bruxelles, 1988, p. 53.