Architraw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Architraw z delikatnymi fasciae. Powyżej architrawu powinien znajdować się fryz
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło architraw w Wikisłowniku
Wikimedia Commons

Architraw (epistyl, nadsłupie) – główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego, który podtrzymywał belki stropu.

Spoczywał on bezpośrednio na kolumnach. Architraw występuje we wszystkich porządkach architektonicznych. W porządku doryckim miał formę prostej gładkiej belki, natomiast w pozostałych, jego płaszczyzna dzieliła się na trzy fasciae, z których najwyższa była najbardziej wysunięta.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]