Gzyms

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gzyms dekoracyjny pałacu

Gzyms – element architektoniczny w postaci poziomej, zwykle profilowanej listwy wystającej przed lico muru, która chroni elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową. Nierzadko pełni też funkcję ozdobną. W tym ostatnim przypadku gzyms tworzyć może kilka profilowanych listew z dodatkowymi ozdobami umieszczonymi nad lub pod listwami.

Gzyms (geison) w architekturze starożytnej Grecji i Rzymu był jednym z elementów belkowania. Chronił fryzy i koronował całe belkowanie.

Dziś wykonuje się w budownictwie gzymsy o formach zupełnie prostych i ściśle funkcjonalnych.

Podział gzymsów[edytuj | edytuj kod]

  • zewnętrzne, wśród których wyróżnia się:
    • główne (koronujące, wieńczące) – wieńczą ścianę budowli,
    • cokołowe – oddzielają cokół od lica muru,
    • działowe (międzypiętrowe) – dzielą płaszczyznę ściany podkreślając poziomy poszczególnych kondygnacji,
    • nadokienne – gzymsy przerywane, znajdujące się nad otworami okiennymi, zazwyczaj powielające ich szerokość,
    • podokienne – gzymsy ciągłe, przebiegające pod wszystkimi oknami danej kondygnacji,
    • parapetowe – gzymsy przerywane, znajdujące się pod otworami okiennymi, zazwyczaj powielające ich szerokość,
    • naddrzwiowe (nadportalowe) – znajdujące się nad otworami drzwiowymi, oraz
  • wewnętrzne, które zdobią ściany, kominki, piece i sprzęty.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]