Astron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schemat budowy teleskopu Astron

Astron (ros. Астро́н) – radziecki teleskop kosmiczny przeznaczony do obserwacji obiektów kosmicznych w zakresie promieniowania ultrafioletowego[1][2], wystrzelony w przestrzeń kosmiczną na pokładzie rakiety Proton[3] 23 marca 1983 roku[4]. Urządzenie zostało zaprojektowane przy współudziale naukowców z Krymskiego Obserwatorium Astrofizycznego[4], a także Marsylskiego Obserwatorium Astronomicznego[2] i Stowarzyszenia naukowego im. Ławoczkina, było oparte w głównej mierze o projekty sond kosmicznych Wenera. Od chwili jego wystrzelenia aż do momentu końca jego misji, czyli przez około 6 lat, był to największy tego rodzaju teleskop wystrzelony na orbitę okołoziemską[4][2].

Ładunek znajdujący się na pokładzie sondy Astron składał się z 80 centymetrowego[4] teleskopu ultrafioletowego, który został zaprojektowany wspólnie przez ZSRR i Francję[1], oraz ze spektrometru rentgenowskiego[1].

Pojazd kosmiczny wraz z ładunkiem został umieszczony na orbicie okołoziemskiej o apogeum wynoszącym około 200 tys. km[2], oraz perygeum w odległości około 2000 km od Ziemi[1]. Dzięki temu sonda mogła prowadzić dokładne obserwacje, gdyż pozycja jej orbity znajdowała w głównej mierze poza tzw. pasem Van Allena, oraz cieniem rzucanym przez kulę ziemską[4]. Do najważniejszych obiektów obserwowanych przez satelitę, należy zaliczyć supernową SN 1987A, obserwowaną w okresie od 4 do 12 marca 1987 roku[5]. W grudniu 1985 roku sonda wykonała zdjęcia komety Halleya[6], które pozwoliły radzieckim naukowcom opracować model jej komy.

Przypisy