Bębenek baskijski
 |
Ten artykuł od 2011-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Bębenek baskijski (tamburyn, tamburyno) – instrument perkusyjny z grupy membranofonów
Spis treści |
[edytuj] Budowa i techniki gry
Składa się z drewnianej (czasem metalowej) obręczy, na którą naciągnięto z jednej strony skórę. Na specjalnych poprzeczkach wydrążonych w obręczy zawieszone są ruchome blaszki (czasem również dzwoneczki), które nadają temu instrumentowi charakterystyczny dźwięk. Na bębenku baskijskim gra się uderzając lub pocierając jego membranę, bądź potrząsając całym instrumentem.
[edytuj] Historia i zastosowanie
Wbrew nazwie, nie pochodzi od Basków, ale przywędrował do Europy z Azji, w okresie średniowiecza. Szybko stał się popularny, zwłaszcza wśród żonglerów. Około roku 1800, po udoskonaleniu (zastosowanie śrub), pojawił się w orkiestrach wojskowych. Najczęściej używany w muzyce tanecznej, oraz w celach kolorystycznych w operze (np. Georges Bizet). Nabrał też znaczenia w muzyce XX w., wraz z usamodzielnieniem się orkiestrowej sekcji instrumentów perkusyjnych.
[edytuj] Źródła/Bibliografia
- Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, ISBN 83-01-00958-6
