Badanie per rectum
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Badanie przez odbytnicę (badanie proktologiczne, łac. per rectum) – jedno z podstawowych badań lekarskich stosowanych w proktologii, ginekologii, urologii i innych specjalnościach lekarskich. Badanie wykonuje się palcem. Palec w trakcie badania dochodzi na głębokość ok. 7–8 cm – w okolicę fałdu Kohlrauscha.
Twory dostępne w badaniu per rectum – u obu płci:
- śluzówka odbytnicy
- kość krzyżowa
- kość guziczna
- przestrzeń zaodbytnicza
- doły kulszowo-odbytnicze
- bańka odbytnicy i dolna pętla esicy
- pętle jelita krętego i jelito ślepe z wyrostkiem robaczkowym
U mężczyzn:
- bańki nasieniowodów
- pęcherz moczowy (dno)
- stercz (inaczej prostata, gruczoł krokowy)
- opuszka prącia
- pęcherzyki nasienne
U kobiet:
- tylne sklepienie pochwy
- szyjka macicy
- jajniki
- zagłębienie odbytniczo-maciczne
- główka płodu (u kobiet w ciąży)
Oprócz tworów dostępnych w badaniu ocenia się długość kanału odbytu, napięcie mięśni zwieraczy i ich integralność, a także zawartość światła odbytnicy.
[edytuj] Bibliografia
- Ostry brzuch. Jan Kulig, Wojciech Nowak (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007, s. 41-42. ISBN 83-200-3234-2.
