Nasieniowód

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Po prawej stronie widoczny nasieniowód – ductus deferens

Nasieniowody, przewody nasienne (łac. ductus deferens) – przewody (długość 40–50 cm) wyprowadzające plemniki z gruczołów płciowych męskich – jąder. U kręgowców nasieniowody wychodzą z najądrza i mają ujście na zewnątrz, albo w cewce moczowej. Ponadto u kręgowców nasieniowody wytwarzają pewne substancje zwiększające ruchliwość plemników. U ssaków nasieniowody współtworzą powrózek nasienny.

Histologia narządu[edytuj | edytuj kod]

Gruba, mocno umięśniona ściana narządu składa się, idąc od wewnątrz, z następujących warstw:

  • błona śluzowa, wyścielona nabłonkiem wieloszeregowy o podobnym charakterze jak nabłonek kanału najądrza, ale o mniejszej wysokości i posiadająca cienką blaszkę właściwą;
  • błona mięśniowa, najgrubsza z warstw, zbudowana z 3 pokładów mięśniówki o przebiegu podłużnym, okrężnym i ponownie podłużnym;
  • przydanka łącznotkankowa, mocująca nasieniowód w tkance łącznej powrózka nasiennego, w skład którego wchodzi.

W pobliżu gruczołu krokowego nasieniowód rozszerza się, tworząc bańkę. Jej cechą charakterystyczną jest szerokie światło i obecność wysokich, rozgałęzionych fałdów błony śluzowej. Nabłonek tworzy tu równie gruczołowe wpuklenia w głąb blaszki właściwej.

Krótki odcinek łączący bańkę z ujściem nasieniowodu nazywamy przewodem wytryskowym. Tu również błona śluzowa tworzy podłużne fałdy, choć nie tak wysokie jak w bańce. Do przewodu tego otwierają się ujścia pęcherzyków nasiennych. [1]

Dodatkowe obrazy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kompendium Histologii, wyd. UJ, Kraków 1996; ISBN 83-86101-55-5

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.