Bajdar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bajdar, (również Pajdar) (XIII w.) - wódz mongolski z rodu Czagataidów.

Był szóstym synem Czagataja[1]. Wraz ze swoim młodszym kuzynem Büri wziął udział w latach 1236 - 1240 w wyprawie na Ruś[2]. W 1241 roku wraz z Ordą dowodził wojskami mongolskimi w trakcie najazdu na Polskę, m. in. podczas bitwy pod Legnicą[3].

Przypisy

  1. J.A. Boyle: Dynastic and Political History of the Īlkhans. W: The Cambridge history of Iran. Volume 5. The Saljuq and Mongol Periods. Cambridge: Cambridge University Press, 1968, s. 405. ISBN 978-0-521-06936-6.
  2. Stanisław Kałużyński: Dawni Mongołowie. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1983, s. 41.
  3. Leo de Hartog: Genghis Khan. Conqueror of the World. Tauris Parke Paperbacks, 2004, s. 172 - 173. ISBN 1860649726.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J.A. Boyle: Dynastic and Political History of the Īlkhans. W: The Cambridge history of Iran. Volume 5. The Saljuq and Mongol Periods. Cambridge: Cambridge University Press, 1968. ISBN 978-0-521-06936-6.
  • Leo de Hartog: Genghis Khan. Conqueror of the World. Tauris Parke Paperbacks, 2004. ISBN 1860649726. Podgląd ograniczony
  • Stanisław Kałużyński: Dawni Mongołowie. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1983.