Barbara Jelavich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Barbara Jelavich właśc. Barbara Brightfield (ur. 12 kwietnia 1923 w Belleville w stanie Illinois, zm. 14 stycznia 1995 w Bloomington) - amerykańska historyczka i bałkanistka.

Ukończyła studia na University of California w Berkeley w 1944, w 1948 obroniła pracę doktorską. Pracowała początkowo w Berkeley College i w Mills College. W 1961 wraz z mężem rozpoczęła pracę na Wydziale Historii Indiana University, gdzie w 1967 uzyskała tytuł profesorski. Od 1979 przewodniczyła Konferencji Studiów Słowiańskich i Wschodnioeuropejskich. W latach 1988-1990 kierowała Towarzystwem Studiów Rumuńskich. W 1992 przeszła na emeryturę, w tym czasie została wybrana członkiem honorowym Akademii Rumuńskiej.

W jej bogatym dorobku naukowym szczególne miejsce zajmują prace poświęcone dyplomacji rosyjskiej, austro-węgierskiej i osmańskiej, a także synteza dziejów Półwyspu Bałkańskiego XVIII-XX w.

W życiu prywatnym była żoną Charlesa Jelavicha (od 1944) i matką dwóch synów (Mark i Peter). W 1995 przeszła na katolicyzm. Zmarła na chorobę nowotworową, pochowana w Santa Clara.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1964: A Century of Russian Foreign Policy: 1814-1914
  • 1974: Russia and the Rumanian National Cause
  • 1983: History of the Balkans: 18th and 19th Centuries (wyd. polskie - 2005)
  • 1983: History of the Balkans: 20th Century (wyd. polskie - 2005)
  • 1984: Russia and the Formation of the Romanian Empire
  • 1987: Modern Austria: Empire and Republic
  • 1991: Russia's Balkan Entanglements, 1806-1914

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Michelson, Barbara Jelavich: 1923-1995. Slavic Review, Spring 1995, s. 258-259.