Bay of Islands

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bay of Islands
Bay of Islands.jpg
Państwo  Nowa Zelandia
Wymiary × 16 km
Miejscowości nadbrzeżne Paihia, Russell, Waitangi, Kerikeri
Położenie na mapie Nowej Zelandii
Mapa lokalizacyjna Nowej Zelandii
Bay of Islands
Bay of Islands
Ziemia 35°12′S 174°10′E/-35,200000 174,166667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Lokalizacja Bay of Island
Turyści podziwiają "taniec" orki

Bay of Islands – głębokowodna zatoka w regionie Northland, na Wyspie Północnej w Nowej Zelandii. Położona 60 km północny zachód od Whangarei, znajduje się blisko północnego krańca całego kraju.

Jest jedną z największych wędkarskich, żeglarskich i turystycznych atrakcji Wyspy Północnej, a jednocześnie jest znana z wielkich zawodów wędkarskich, rozpropagowanych przez amerykańskiego pisarza Zane Greya w latach trzydziestych XX wieku.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Bay of Islands jest nieregularną w kształcie, szeroką na 16 km zatoką na północnowschodnim wybrzeżu wyspy. Naturalne kotwicowisko posiada kilka ramion wcinających się w ląd, z których należy wymienić przede wszystkim Waikare Inlet na południu oraz Kerikeri i Te Puna (Mangonui) na północnym zachodzie. Miasteczko Russell położone jest na końcu krótkiego półwyspu wdzierającego się w zatokę z południowego wschodu. Na północ od tego półwyspu znajduje się kilka wysepek, z których największymi są Urupukapuka na wschodzie i Moturoa na północy. Półwysep Purerua ogranicza zatokę od zachodu, natomiast półwysep Cape Brett, wybiegający 10 km w głąb oceanu, od wschodu.

Według badań z roku 2006 Bay of Islands uznano za drugie na świecie miejsce intensywności błękitu nieba po Rio de Janeiro[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym Europejczykiem, jaki odwiedził to miejsce, był kapitan Cook, który w roku 1769 nadał zatoce obecną nazwę. Bay of Islands była pierwszym regionem Nowej Zelandii zasiedlanym przez Europejczyków. Wielorybnicy pojawili się pod koniec XVIII wieku, a pierwsi misjonarze w roku 1814. Urodziny pierwszego europejskiego dziecka urodzonego w tym kraju, Thomasa Kinga, odnotowano w roku 1815 w Oihi na brzegach Bay of Islands.

Nad zatoką znajduje się kilka historycznie ważnych miasteczek jak Paihia, Russell, Waitangi i Kerikeri. Russell, zwane dawniej Kororareka, było pierwszym stałym europejskim osiedlem na Nowej Zelandii i pierwszą nieformalną stolica kolonii, datując swe powstanie na pierwsze lata XIX wieku. Z kolei w Kerikeri znajduje się wiele historycznych pamiątek wczesnego europejskiego osadnictwa. Wśród nich Dom Misyjny, zwany także Kemp House, będący najstarszą drewnianą budowlą Nowej Zelandii.

Nad brzegami zatoki toczyła się, w latach czterdziestych XIX wieku, wojna o maszt flagowy w której siły armii brytyjskiej starły się z plemionami Māori, przy czym żadna ze stron nie uzyskała powodzenia.

Przypisy

  1. Belle Dumé: World's bluest sky revealed. W: Optics.org [on-line].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]