Bez limitu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bez limitu
Album studyjny grupy 2 plus 1
Wydany 1983
Nagrywany 1982–1983
Gatunek synth pop, rock, nowa fala
Długość 38:31
Wytwórnia Tonpress
Producent Janusz Kruk
Płyta po płycie

Bez limitu – album polskiego zespołu 2 plus 1, wydany w 1983 roku przez wydawnictwo Tonpress.

Ogólne informacje[edytuj | edytuj kod]

Była to ósma studyjna płyta w karierze zespołu. Stanowiła odejście od wcześniejszego, folkowo-balladowego stylu zespołu na rzecz brzmienia New Wave – nurtu, który na początku lat 80. zdobył dużą popularność. Album prezentuje piosenki nagrane w stylu popowo-rockowym z domieszką elektroniki. Wszystkie teksty na płycie zostały napisane przez Andrzeja Mogielnickiego. Wiele z nich odwołuje się do ówczesnej sytuacji politycznej i społecznej w Polsce - panował wówczas stan wojenny i wielu muzyków tamtego okresu sprzeciwiało się systemowi w swojej twórczości. Płyta była nagrywana w studio na ulicy Sándora Petőfiego na warszawskim Wawrzyszewie[1]. Równolegle z płytą ukazała się także 72-stronicowa książeczka Bez limitu z nutami i tekstami wszystkich dziesięciu piosenek, wydana przez Związek Polskich Autorów i Kompozytorów.

Płyta spotkała się z bardzo pozytywnymi opiniami i osiągnęła duży sukces komercyjny. Znalazły się na niej takie przeboje, jak: "Requiem dla samej siebie", "Nic nie boli" czy "XXI wiek (Dla wszystkich nas)". W ramach promocji nowego materiału zespół zagrał bardzo awangardowy koncert w ramach festiwalu w Opolu w 1983 roku[2].

Album został wielokrotnie wznawiany na CD, m.in. w 1999 i 2003 roku, z zachowaną oryginalną szatą graficzną[3]. W 2000 płyta została reedytowana przez wydawnictwo Tomi, ze zmienioną okładką i zmodyfikowaną tracklistą.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Wersja oryginalna[edytuj | edytuj kod]

Strona A:

  1. "Krach" – 3:56
  2. "Gorące telefony" – 3:38
  3. "China Boy" – 3:44
  4. "Boogie o 7 zbójach" – 3:14
  5. "Nic nie boli" – 4:09

Strona B:

  1. "Requiem dla samej siebie" – 4:07
  2. "Superszczur" – 3:53
  3. "Gdy grali dla nas Rolling Stones" – 4:47
  4. "Hallo panie Freud" – 3:08
  5. "XXI wiek (Dla wszystkich nas)" – 3:51

Reedycja Tomi[edytuj | edytuj kod]

  1. "Krach"
  2. "China Boy"
  3. "Nic nie boli"
  4. "Requiem dla samej siebie"
  5. "Superszczur"
  6. "Gdy grali dla nas Rolling Stones"
  7. "Hallo panie Freud"
  8. "XXI wiek (Dla wszystkich nas)"
  9. "Odpłyniesz wielkim autem"
  10. "Chińskie latawce"
  11. "Iść w stronę słońca"
  12. "Wielki mały człowiek"

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

2 plus 1:

Muzycy towarzyszący:

  • Bogusław Mietniowski – gitara basowa
  • Wacław Laskowski – perkusja, bębny
  • Jerzy Suchocki – perkusja, instrumenty klawiszowe
  • Krzysztof Słodkiewicz – gitara

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Elżbieta Dmoch, 16 sierpnia 2008.
  2. Oficjalna strona zespołu Dwa Plus Jeden - Biografia (pol.). W: www.dwaplusjeden.pl [on-line]. web.archive.org. [dostęp 2009-06-08].
  3. Dwa Plus Jeden (2 Plus 1) in #1 Polish CD Store-Skok (pol.). www.polishmusic.ca. [dostęp 2009-06-07].