Bezwładność wzroku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bezwładność wzroku – cecha wzroku powodująca opóźnienie w czasie między powstaniem wrażenia wzrokowego u obserwatora a bodźcem wywołującym to wrażenie oraz powodująca trwanie wrażenia po zaniknięciu tego bodźca. Dzięki bezwładności wzroku istnieje np. wrażenie ciągłości ruchu obrazów filmowych[1].

Oliver Sacks – profesor neurologii w Columbia University – opisał problem „bezwładności wzroku” na podstawie własnych doświadczeń, związanych z uszkodzeniem dużej części siatkówki jednego oka. Pojawianie się obrazów (wrażeń wzrokowych) mimo braku możliwości odbierania bodźców optycznych powiązał z zagadnieniami palinopsji[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Początki , 'Przed Myszką Miki. „Świat Nauki”, 2010. Prószyński Media. 
  2. 2,0 2,1 Oliver Sacks (tłum. Jacek Lang): "Bezwładność wzroku. Dziennik" i "Oko umysłu" w: "Oko umysłu". Warszawa: Zysk i S-ka, 2010, s. 169-271. ISBN 978-83-7506-738-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]