Bioenergoterapia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bioenergoterapia – jedna z odmian medycyny niekonwencjonalnej[1], opierająca się na (niedowiedzionych naukowo) właściwościach energetycznych bioenergoterapeuty. Bioenergoterapia polega na odblokowywaniu kanałów energetycznych w organizmie człowieka (w medycynie chińskiej owe kanały nazwane są „meridianami”), co rzekomo umożliwia organizmowi powrót do homeostazy i samozwalczania choroby. Współczesna nauka nie potwierdza jednak istnienia wymienianych właściwości energetycznych bioenergoterapeuty ani kanałów energetycznych (meridian)[2].

Bioenergoterapia jest zawodem, który zdobywa się poprzez zdanie Egzaminu Państwowego w Cechu Rzemiosł przy Izbie Rzemieślniczej. Egzamin taki można zdawać na 2 poziomach: czeladniczym i mistrzowskim.

Założenia[edytuj | edytuj kod]

Istotą bioenergoterapii ma być badanie oraz korygowanie zaburzeń energetycznych w polu bioplazmatycznym człowieka – zwanym aurą – za pomocą strumienia energii. Zgodnie z niepotwierdzoną badaniami teorią, ludzka aura zawiera 7 warstw. Warstwy te są odpowiedzialne za stan zdrowia fizycznego i emocjonalnego, a co za tym idzie – psychicznego. Wszelkie choroby somatyczne i psychiczne są według teorii odzwierciedlone i widoczne w ludzkiej aurze. Zadaniem bioenergoterapeuty jest zlokalizowanie owych zaburzeń i dokonanie korekty, mające na celu usunięcie blokad energetycznych, co ma być równoznaczne z odzyskaniem przez pacjenta zdrowia. Według bioenergoterapeutów do wyleczenia wymaganych jest kilka zabiegów.

Według zwolenników bioenergoterapii od stanu bioenergii bezpośrednio zależy stan zdrowia. Ciało fizyczne i pole bioplazmatyczne mają na na siebie nieustannie oddziaływać, przenikając siebie wzajemnie. Zaburzenia energetyczne w aurze mają przekładać się, bądź przełożyć w przyszłości, w postaci chorób somatycznych w ludzkim organizmie.

Bioenergoterapia w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce istnieją dwie grupy zawodowe bioenergoterapeutów skupione przy:

  1. Cechu Rzemiosł Różnych,
  2. Zakładach Doskonalenia Zawodowego.

Obie instytucje przyznają sobie prawo potwierdzania umiejętności do wykonywania zawodu bioenergoterapeuty.

Bioenergoterapeuci zrzeszeni są w Polskim Stowarzyszeniu Bioenergoterapeutów „BIOPOL”[3] (zarejestrowane w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, VIII Ns Rej. 744/89). Rejestr bioenergoterapeutów prowadzi Związek Rzemiosła Polskiego[4].

Opinie[edytuj | edytuj kod]

Zdanie zwolenników[edytuj | edytuj kod]

Bioterapeuci wychodzą z założenia, że medycyna akademicka nie ma uznania w oczach niektórych osób chorych, dlatego też chorzy szukają pomocy tam, gdzie wydaje im się, że mogą ją znaleźć. Często jest to zarówno gabinet bioterapeuty, jak i lekarski. Według opinii zwolenników bioenergoterapii klienci bioterapeutów to w pierwszym rzędzie chorzy na choroby chroniczne, którym lekarze już dawno nie są w stanie pomóc, osoby, które w oczach medycyny konwencjonalnej nie są chore lub nie mają szans na uzdrowienie. Bioenergoterapia wychodzi z założenia, że podstawą każdej choroby jest ludzka psychika, emocje, uczucia. Jakiekolwiek zakłócenia w tej sferze można zaobserwować poprzez ludzka aurę.

Zdanie przeciwników[edytuj | edytuj kod]

Zarzut medycyny oficjalnej pod adresem bioterapii często brzmi: chory, mając nadzieję na szybkie i bezbolesne wyleczenie przez bioenergoterapeutę, nie zwraca się do lekarza lub zwraca się do niego zbyt późno, kiedy choroba jest już zadawniona. Dodatkowo współczesna nauka w żaden sposób nie stwierdza istnienia biopól, aur, bioenergii, ani bioprądów, a tłumaczenie ich zasad działania nie ma oparcia w prawach potwierdzonych przez naukę. Prof. zw. dr hab. med. Andrzej Gregosiewicz bioenergoterapię nazywa wprost: „jawną brednią”, „bioenergogłupotą”[2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.