Reiki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zapis w języku japońskim:(od góry) „rei” (duch, dusza) i „ki” (energia, umysł, serce)
Zabieg reiki

Reiki (jap. 霊気 reiki?) – słowo pochodzi od chińskiego lingqi 灵气 (dawna pisownia: 靈氣). Pojęcie to oznacza „duchowy wpływ” (np. gór).

Obecnie, pojęcie reiki jest znane dzięki twórcy metody pseudo-leczenia, która nazywa się Usui-reiki-ryōhō (jap. 臼井靈氣療法?). Jest to system-metoda leczenia za pomocą energii życiowej. „Usui” to nazwisko twórcy tej metody, Mikao Usui.

Znak rei 霊 oznacza w języku japońskim „ducha” lub „duszę”, natomiast znak ki 気 jest pojęciem znacznie szerszym. Może oznaczać m.in.: „ducha”, „duszę”, „serce jako uczucie”, „umysł”, „nastrój”, „energię”. W słowie reiki jest odpowiednikiem chińskiego qi czyli energii życiowej przenikającej wszechświat.

Istnienie energii duchowej reiki – podobnie jak istnienie innych form energii życiowej (np. duszy ludzkiej) – nie zostało dotychczas potwierdzone przez obserwacje naukowe. Dlatego ta forma poprawy zdrowia należy do medycyny niekonwencjonalnej.

Reiki nie jest religią i nie zastępuje jej, nie jest też filozofią. Jest energią i sztuką jej wykorzystania opartą na pięciu uniwersalnych zasadach przekazanych przez Mikao Usui. Te zasady to:

  1. Chociaż dziś nie martw się
  2. Chociaż dziś nie złość się
  3. Chociaż dziś bądź wdzięczny
  4. Chociaż dziś pracuj uczciwie
  5. Chociaż dziś bądź miły dla innych[potrzebne źródło]

Zasada działania[edytuj | edytuj kod]

W systemie tym reiki postrzegana jest jako przenikająca wszystko i wszystkich energia. Przeciętny człowiek ma ograniczone możliwości posługiwania się nią, w większości przypadków nawet nie jest w stanie jej odczuć. Aby nabyć możliwość świadomego korzystania z energii reiki trzeba zostać inicjowanym przez mistrza reiki. Podczas seminariów towarzyszących inicjacji, mistrz przekazuje techniki uzdrawiania tą energią.

System reiki bazuje na podobnych założeniach jak inne gałęzie wschodniej medycyny (np. ajurweda czy medycyna chińska), czyli uznaje, że zdrowie oznacza harmonię zarówno w człowieku (jego ciele, umyśle i duchu), jak i w jego otoczeniu, zaś choroba powstaje w wyniku braku czy też zaburzenia owej harmonii. Jeśli chodzi o ciało (według wschodniej medycyny ożywiane przez nieustanne krążenie energii życiowej przez specjalne kanały – meridiany), zaburzenie może powstać np. przez zastanie się energii, zablokowanie meridianu, przez niezrównoważenie obiegu między poszczególnymi narządami lub między ciałem a otoczeniem.

Reiki ma usuwać te zaburzenia na dwa sposoby: przez pobudzanie organizmu do zdrowienia oraz przez niwelowanie blokad energetycznych w czakrach i meridianach. Osoba praktykująca reiki pobiera energię przez czakrę korony (Sahasrara), a oddaje pacjentowi przez czakry znajdujące się na wewnętrznej stronie dłoni, stosując nakładanie rąk na określone miejsca na ciele. Przekazujący, a zwykle również osoba poddawana temu tzw. „zabiegowi reiki”, może odczuwać energię reiki jako umiejscowione uczucie ciepła, zimna, nacisku lub mrowienia. Rodzaj odczuć zależy zarówno od rodzaju techniki użytej przez praktykującego reiki jak i od rodzaju problemu występującego u pacjenta. Stosuje się także w niektórych technikach/okolicznościach przekazywanie reiki w inny sposób – np. na odległość bądź za pomocą oddechu.

Reiki jest używana zarówno w stosunku do ludzi, jak również roślin i zwierząt. W krajach zachodnich jak również coraz częściej w Polsce w wielu szpitalach zabiegi reiki są stosowane przez część personelu medycznego w celu poprawy stanu zdrowia[1].

Historia reiki[edytuj | edytuj kod]

Metoda reiki została rozpowszechniona przez Mikao Usui. Nie ma zgody co do tego, czy był to jego oryginalny system, czy też istniał on już wcześniej, a Usui Sensei (jak był nazywany przez uczniów) tylko przywrócił pamięć o nim. Według tej drugiej teorii[potrzebne źródło], techniki nazywane obecnie reiki istniały wcześniej jako zbiór praktyk stosowanych przez lamów tybetańskich i mistrzów buddyjskich. Na bazie informacji wyrytych w inskrypcji na kamieniu nagrobnym Usuiego wiemy, że Mikao Usui urodził się 15 sierpnia 1865 roku w prowincji Gifu, w Japonii. Zmarł 9 marca 1926 roku[2].

Starsze źródła sprzed roku 2000 podają, że Mikao Usui był dziekanem szkoły chrześcijańskiej w Kyoto. Szkołą tą miał być Uniwersytet Doshisha. Badania Williama Randa zanegowały jednak tę wersję legendy[3]. Mikao Usui był świeckim mnichem ze szkoły buddyzmu Tendai, miał też możliwość studiowania buddyzmu szkoły Shingon, praktykującym również rdzenną religię shintō[4].

Według legendy Usui po samoinicjacji na górze Kurama zaczął uczyć i uzdrawiać żebraków i studentów. W kwietniu 1911 założył stowarzyszenie Usui Reiki Ryoho Gakkai, do którego należeli jego uczniowie. W tym samym roku otworzył klinikę w Tokio. Mikao po wypracowaniu własnych technik i zaleceń, co do stosowania ReiKi, zapisał je w podręczniku Usui ReiKi Hikkei. W następnych latach działalności Usui pomagał ofiarom kataklizmów nawiedzających Tokio i założył kolejna klinikę. Do swojej śmierci w 1926 Mikao Usui nauczył reiki ponad 2000 osób. Jednym z uczniów dr Usui był Chujiro Hayashi, który inicjował na mistrzynię Hawayo Takatę, propagatorkę reiki w świecie zachodnim.

Z „historycznego”, klasycznego Usui Reiki z czasem wyewoluowały także inne systemy – patrz[5], a także pojawiły się nowe, niemające reiki u swoich podstaw, lecz wzrastające niezależnie, równolegle, choć mające zbliżoną zasadę działania – np. Seichim, Gtummo, Eteryczne Kryształy czy Golden Triangle[potrzebne źródło].

Pięć zasad[edytuj | edytuj kod]

Usui podziwiał prace literackie cesarza Meiji. W trakcie dopracowywania swojego systemu reiki, Usui streścił niektóre z prac cesarza do zestawu moralnych zasad, później znanego pod nazwą pięciu zasad reiki (五戒 gokai, znaczące „pięć przykazań”, z buddyjskich nauk przeciwko zabijaniu, kradzieży, niewłaściwej praktyki seksualnej, kłamaniu oraz nieumiarkowaniu). Wielu nauczycieli i praktykujących reiki przestrzega te zasady, czy też przykazania[6].

Kanji

招福の秘法,
萬病の霊薬.

今日丈けは:

怒るな,
心配すな,
感謝して,
業をはけめ,
人に親切に.

朝夕合掌して心に念じ,
口に唱へよ.

心身改善.
臼井霊氣療法.

肇祖,
臼井甕男.


Rōmaji

Shōfuku no hihō,
Manbyō no reiyaku.

Kyō dake wa:

Okoru na,
Shinpai su na,
Kansha shite,
Gyō wo hakeme,
Hito ni shinsetsu ni.

Asayū gasshō shite kokoro ni nenji,
Kuchi ni tonae yo.

Shinshin kaizen.
Usui Reiki Ryōhō.

Chōso,
Usui Mikao.


Tekst pięciu zasad Usui Mikao (japońskie pismo czytane jest od góry do dołu, od prawej do lewej).

Polski

Tajemnicza sztuka przynosząca dobre szczęście,
Cudowne lekarstwo na wszystkie dolegliwości.

Chociaż dzisiaj:

Nie złość się,
Nie martw się,
Bądź wdzięczny,
Pracuj wytrwale,
Bądź miły dla innych.

Od rana do wieczora, miej złączone ręce i módl się cicho w myśli,
Jak i słowem.

Dla doskonalenia ducha i ciała.
Usui Reiki Ryōhō.

Założyciel,
Usui Mikao.


Nauczanie reiki[edytuj | edytuj kod]

Nauczanie reiki odbywa się w trzech etapach:

  1. Pierwsza inicjacja dostosowuje system energetyczny ucznia do korzystania z energii reiki oraz rozszerza jego możliwości poboru reiki tak, by mógł efektywnie używać jej na sobie i innych. Mistrz reiki uczy podstawowych teorii działania reiki oraz technik uzdrawiania – głównie miejsc przykładania dłoni, którymi przekazywana jest energia.
  2. Druga inicjacja powinna nastąpić zwykle nie wcześniej niż kilka miesięcy po pierwszej. Podczas niej mistrz przekazuje uczniowi specjalne 3 symbole (gesty), które ukierunkowują energię oraz modyfikują jej działanie. Dzięki tym symbolom uczeń może oprócz działania na ciele pacjenta, uzdrawiać też jego sferę mentalną, a także wzmocnić i przedłużyć działanie reiki na pacjencie.
  3. Trzecia inicjacja jest inicjacją mistrzowską. Uczeń poznaje ostatnie symbole, które poszerzają jego możliwości odbioru i przekazywania energii innym oraz pozwalają na inicjowanie w reiki innych.

W wyniku zmian do zakresu wiedzy przekazywanego na seminariach, wprowadzanych przez niektórych mistrzów, w ostatnich dziesięcioleciach powstały samodzielne systemy różniące się od pierwotnego – stosowanego przez dr Usui. Stąd w niektórych systemach nauka reiki uzupełniana jest o techniki masażu, terapii kolorami, kamieniami i wszelkimi innymi technikami znanymi nauczycielowi, a mającymi na celu poprawę stanu zdrowia osoby poddawanej zabiegom reiki. Inne zmiany wprowadzane przez tych nauczycieli reiki polegają na zwiększeniu ilości symboli lub znacznym zmniejszeniu kosztów ponoszonych przez adeptów za inicjację, a niekiedy wręcz zupełnym ich wyeliminowaniu. Jednym z systemów, który w pełni kultywuje tradycję i instrukcje nauczania reiki opracowane przez Usui jest system Usui Shiki Ryoho.

Należy zaznaczyć, że terminu „mistrz reiki” używa się nie w znaczeniu „mistrz duchowy” a raczej „mistrz-rzemieślnik” czyli po prostu nauczyciel. Reiki nie jest bowiem religią ani formą kultu, a mistrz nie wymaga od ucznia podporządkowania czy uznania swojej duchowej wyższości. Jego rola sprowadza się do samego aktu inicjacji, przekazania wiedzy teoretycznej, a następnie nauczenia i przećwiczenia odpowiednich technik.

Od ucznia zależy ile inicjacji zechce przejść, jednak doradza się ukończenie drugiego kursu zanim zacznie się przeprowadzać zabiegi na innych. Pierwszy stopień uznawany jest bowiem za pewien wstęp, który pozwala uczniowi oswoić się z nowymi możliwościami i uporządkować własne zdrowie zanim zabierze się za zdrowie innych. Zdaniem jednak niektórych praktyków inicjacja w kolejne stopnie i symbole nie jest w ogóle potrzebna ze względu na rosnące (wskutek praktykowania metody) możliwości inicjowanego.

Stanowisko nauki[edytuj | edytuj kod]

Reiki nie jest weryfikowalne przez naukę, dlatego jakiekolwiek teorie na temat jego istnienia, a także zasad działania pozostają dla naukowców w sferze wiary (bądź częściej, niewiary). Jako takie są dla niej niefalsyfikowalne. Tak więc dla naukowców reiki pozostaje pseudonauką.

Systematyczny przegląd z 2008 r. statystycznych badań klinicznych nad metodami leczniczymi reiki doprowadził autorów przeglądu do wniosku, że nie istnieją żadne wiarygodne dowody na skuteczność jakiejkolwiek terapii tego rodzaju[7].

W związku z odrzuceniem tej formy terapii przez środowiska naukowe zostało przeprowadzonych niewiele badań, które miały na celu potwierdzenie bądź zaprzeczenie skuteczności reiki. Zwykle doniesienia o korzystnych skutkach terapii reiki są przez lekarzy przypisywane efektowi placebo.

Kärin Olson przeprowadziła badania wpływu reiki na zmniejszenie odczuwania bólu w trakcie jednoczesnego podawania opioidów. Znaczący odsetek badanych doznał odczucia zmniejszenia bądź znacznego zmniejszenia bólu bezpośrednio po terapii (podkreślono jednocześnie brak związku między skalą zmniejszenia bólu a ilością podawanych środków przeciwbólowych)[8]. Dostępne są dane liczbowe[9].

Szczątkowe badania naukowe nie przeszakadzają temu, by reiki było stosowane jako integralna bądź dodatkowa forma terapii w około 800 szpitalach i plackówkach medycznych w Stanach Zjednoczonych[10], z czego 64 placówki włączyły terapię reiki do swojej standardowej oferty opieki medycznej[11].

Stanowisko Kościoła katolickiego[edytuj | edytuj kod]

Jak dotąd, Kościół Katolicki nie przedstawił swojego oficjalnego stanowiska odnośnie do reiki.

W marcu 2009 r., Komitet ds. Doktryny Episkopatu Stanów Zjednoczonych wydał dekret[12] zakazujący praktykowania reiki przez katolików, które dotąd były stosowane w niektórych amerykańskich katolickich szpitalach i przychodniach. Dekret ten jest jedynie stanowiskiem Biskupów Kościoła Katolickiego Stanów Zjednoczonych. Dekret konkluduje:

ze względu na to, że terapia reiki nie jest zgodna z zarówno nauczaniem chrześcijańskim jak i naukowymi dowodami, byłoby niewłaściwym aby instytucje katolickie, takie jak katolickie centra lecznicze i rehabilitacyjne, lub osoby reprezentujące Kościół, takie jak katoliccy kapłani, promowali lub wspierali terapię reiki[13].

Przypisy

  1. Reiki.org Reiki in Hospitals january 2007
  2. Inskrypcja z nagrobka Mikao Usui’ego w języku Polskim
  3. Lubeck, W., Petter, F.A., Rand, W.L., The Spirit of Reiki. Lotus Press, 2009.
  4. Usarzewicz, W., Droga Reiki. Wyd. Ezokultus, Wrocław 2012.
  5. Lista wielu systemów alternatywnych do Usui Reiki
  6. Penelope Quest: Living the reiki way : traditional principles for life toda. Londyn: Piatkus, 2008. ISBN 0-7499-2832-8.
  7. 1. M. S. Lee, M. H. Pittler, E. Ernst. Effects of Reiki in clinical practice: a systematic review of randomized clinical trials. „International Journal of Clinical Practice”, s. 947, 2008. doi:10.1111/j.1742-1241.2008.01729.x. PMID 18410352. 
  8. Kärin Olson, John Hanson Using Reiki to Manage Pain, 1997
  9. Dane liczbowe z Using Reiki to Manage Pain, 1997
  10. William Lee Rand Reiki in Hospitals
  11. Hospitals and Clinics that Offer Reiki Treatments
  12. Guidelines for Evaluating Reiki as an Alternative Therapy. 25 March 2010.
  13. Tekst oryginału: since Reiki therapy is not compatible with either Christian teaching or scientific evidence, it would be inappropriate for Catholic institutions, such as Catholic health care facilities and retreat centres, or persons representing the Church, such as Catholic chaplains, to promote or to provide support for Reiki therapy.