Bitwa pod Dorostolon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Dorostolon
Wojna rusko-bizantyjska 967-971
BelagerungvonDorostolon.jpg
Henryk Siemiradzki Wojowie Światosława w bitwie pod Dorostolon
Czas 22 lipca 971
Miejsce Dorostolon (Silistra)
Terytorium Bułgaria
Wynik zwycięstwo wojsk bizantyjskich
Strony konfliktu
 Cesarstwo Bizantyńskie Ruś Kijowska
Dowódcy
Jan I Tzimiskes Światosław I
Siły
40 tys. 60 tys.
Straty
nieznane, 350 zabitych podczas ostatniej bitwy 38 tys. w tym 15 tys. zabitych podczas ostatniej bitwy
Walki Bizancjum z Rusinami

Amastyda (813) - Paflagonia (830)- Konstantynopol (860) - Konstantynopol (907) - Bosfor (941) - Arkadiopolis (970) - Presław (970) - Dorostolon (971) - Korsuń (988) - Iskrestos (1043)

Bitwa pod Dorostolon – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 22 lipca 971 r. w trakcie wojny bizantyjsko-ruskiej.

Po przegranej bitwie pod Presławiem Światosław I schronił się wraz ze swoimi wojskami w twierdzy Dorostolon. Siły Rusinów liczyły ponad 60 tys. ludzi. Dnia 17 kwietnia Jan I Tzimiskes na czele armii bizantyjskiej wymaszerował w kierunku Dorostolon. 23 kwietnia wojska cesarskie po raz pierwszy uderzyły na miasto. Rusini skoncentrowani przed miastem odparli 12 ataków Bizantyjczyków, po czym schronili się za jego murami. Dwa dni później miasto zablokowane zostało od strony Dunaju przez flotę bizantyjską.

Ruiny twierdzy w Dorostolon

W dniach 26–27 kwietnia doszło do drugiej bitwy, zakończonej podobnie jak w pierwszym przypadku schronieniem się Rusinów w mieście. Po udanym wypadzie po żywność obrońcy przez następne tygodnie nie wychodzili z miasta. Do trzeciej bitwy doszło w dniu 20 lipca, a dwa dni później nastąpił czwarty atak Bizantyjczyków. Pomimo kolejnej udanej obrony Rusini na skutek głodu podjęli rokowania z cesarzem. W wyniku zawartego porozumienia Światosław zrzekł się praw do ziem Bułgarii i rozpoczął odwrót na czele swoich 22 tys. ludzi. W drodze powrotnej w okolicy Dniepru Rusini zostali napadnięci przez Pieczyngów, uprzedzonych uprzednio przez Bizantyjczyków o pochodzie Rusinów. Światosław wraz z większością swoich ludzi poniósł śmierć.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, wyd. Alma-Press, Warszawa 2004.