Bitwa pod Le Mans
| Bitwa pod Le Mans wojna francusko-pruska |
|||||||||||||||||
| Czas | 10-12 stycznia 1871 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Le Mans, Francja | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo wojsk pruskich | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
Wissembourg - Spicheren - Froeschwiller - Borny - Strasburg - Toul - Mars-la-Tour - Gravelotte - Metz - Beaumont - Noiseville - Sedan - Bellevue - Coulmiers - Hawana - Amiens - Beaune-le-Rolande - Villepion - Loigny et Poupry - Hallue - Bapaume - Villersexel - Le Mans - Lisaine - Saint-Quentin - Paryż - Belfort |
Bitwa pod Le Mans była to bitwa stoczona w trakcie wojny francusko-pruskiej. Zakończona zwycięstwem Prus zakończyła opór francuski w zachodniej Francji
Spis treści |
Tło bitwy [edytuj]
Po zwycięstwie nad Orleanem, Prusacy pod wodzą księcia Karola Fryderyka skierowali się w kierunku miasta Le Mans. Antonie Chanzy miał do dyspozycji około 150,000 żołnierzy stacjonujących w Le Mans. Ciężar prowadzenia wojny przez regularne wojska francuskie spadł na siły Chanzy'ego, szczególnie po tym, jak Francuzi odnieśli klęski w bitwie pod Sedanem i oblężeniu Metz oraz w związku z trwającym oblężeniem Paryża. W skład armii Chanzy'ego wchodzili m.in. rezerwiści, cywile, którzy byli uzbrojeni często w stare karabiny odtylcowe oraz działa.
Bitwa [edytuj]
Francuska armia była zdemoralizowana oraz źle uzbrojone. Większość francuskiej amunicji została zasypana w śniegu, ponieważ dowództwo francuskie kazało umieścić amunicję w przygotowanych okopach. Prusacy zaatakowali Francuzów od lewej flanki w okolicach rzeki Huisine. Próba francuskiego kontrataku została odparta atakiem Prusaków na prawej flance. Próba ataków oddziału dowodzonego przez Bernarda Jauréguiberry'ego również została odparta. W sytuacji niepowodzenia kontrataków oraz ataków z obu flank Francuzi zostali zmuszeni do wycofania się do Le Mans.
Rezultat [edytuj]
Zdobycie Le Mans przez Prusaków oznaczało koniec oporu Francuzów w całej zachodniej Francji oraz wzdłuż rzeki Loary. Mimo że armia Chanzy'ego nie była całkowicie rozbita, to całkowita demoralizacja jego wojsk nie pozwoliła mu na jakiekolwiek późniejsze działanie.
Bibliografia [edytuj]
- Howard, Michael The Franco-Prussian War: German Invasion of France MacMillan 1962