Bitwa pod Miłosławiem

Z Wikipedii

Bitwa pod Miłosławiem Powstanie wielkopolskie 1848 roku
Data	30 kwietnia 1848
Miejsce	Miłosław
Wynik	zwycięstwo wojsk polskich
Terytorium	Wielkie Księstwo Poznańskie
Strony konfliktu Polska Prusy Dowódcy Ludwik Mierosławski generał Blumen Siły ok. 3400 żołnierzy i 4 działa[1] 2500 żołnierzy i 4 działa[2] Straty ok. 200 żołnierzy 225 żołnierzy

Bitwa pod Miłosławiem - największa bitwa w czasie powstania wielkopolskiego w 1848 roku, która rozegrała się 30 kwietnia.

Po klęsce pod Książem generał Blumen(2500 żołnierzy i 4 działa^[2]) ruszył dwiema kolumnami od Środy i Wrześni na znajdującego się w Miłosławiu Ludwika Mierosławskiego, który skoncentrował w mieście 1200 żołnierzy i 4 działa^[3]. Początkowo Mierosławski wdał się z Blumenem w pertraktacje, jednak na wieść o spieszącym mu z pomocą z Nowego Miasta oddziale Józefa Garczyńskiego (1000 żołnierzy) oraz idącym z Pleszewa oddziale Feliksa Białoskórskiego (1200 żołnierzy), zerwał rozmowy, co doprowadziło do walki.

W pierwszej fazie bitwy słabsze siły polskie zostały wyparte z Miłosławia i zajęły pozycje po obu stronach szosy. W pościg za cofającymi się Polakami Blumen rzucił jazdę. Pościg pruski został wstrzymany z chwilą nadejścia Garczyńskiego, a gdy nadszedł Białoskórski, Polacy ruszyli do kontrataku.

W drugiej fazie bitwy na skutek przybycia posiłków, Polacy przeprowadzili pomyślne kontruderzenie wzdłuż osi drogi, uprzedzili szarżę pruskiej jazdy i wdarli się do miasteczka. Prusacy zmuszeni zostali do odwrotu, jednak wyczerpane walką oddziały powstańcze nie były zdolne do pościgu. Zwycięstwo nie zostało wykorzystane operacyjnie. Straty polskie wyniosły około 200 żołnierzy, a pruskie - 225 żołnierzy.

Przypisy

[edytuj] Literatura

• Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Opis bitwy pod Miłosławiem w artykule "Wiosna Ludów"