Bolesław Stachoń

Bolesław Stachoń
pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia	18 maja 1897 Wola Wadowska, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci	3 / 4 lipca 1941 Holandia
Przebieg służby
Lata służby	od 1918 (w Wojsku Polskim)
Stanowiska	dowódca 4 Pułku Lotniczego
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa, II wojna światowa
Odznaczenia

Bolesław Feliks Stachoń (ur. 18 maja 1897 w Woli Wadowskiej k. Mielca, poległ w locie bojowym w nocy z 3 na 4 lipca 1941 nad Holandią) - pułkownik pilot Wojska Polskiego i Polskich Sił Powietrznych.

W czasie I wojny światowej wcielony został do cesarskiej i królewskiej Armii, w której ukończył szkołę oficerską. Od listopada 1918 do grudnia 1919 dowodził kompanią i batalionem w Pułku Ziemi Ropczyckiej, a następnie w 37 Pułku Piechoty Ziemi Łęczyckiej.

W 1922 ukończył w stopniu kapitana Wyższą Szkołę Pilotów w Grudziądzu. W lutym 1923 przejął po kpt. Władysławie Kalkus dowództwo nad 6 Eskadrą Wywiadowczą. W sierpniu tego roku przekazał dowództwo eskadry kpt. obs. Zygmuntowi Pistl i przeniesiony został Centralnych Zakładów Lotniczych w Warszawie na stanowisko oblatywacza. W latach 1925-1926 był pilotem doświadczalnym w Polskiej Misji Zakupów w Paryżu. Następnie zajmował stanowiska komendanta parku w 11 Pułku Myśliwskim w Lidze i 6 Pułku Lotniczym we Lwowie. W latach 1928-1929 był szefem pilotażu w Centralnej Szkole Podoficerów Pilotów Lotnictwa w Bydgoszczy, a w latach 1929-1932 komendantem Lotniczej Szkoły Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu. W latach 1932-1936 był szefem misji lotniczej w Moskwie.

Od maja 1936 do sierpnia 1939 dowodził 4 Pułkiem Lotniczym w Toruniu. W kampanii wrześniowej 1939 dowodził lotnictwem i obroną przeciwlotniczą Armii "Pomorze". Komendant polskiej Stacji Lotniczej w Swinderby (Wielka Brytania).

Był pilotem bardzo wszechstronnym, od lekkich maszyn turystycznych i szybowców, przez samoloty obserwacyjne, liniowe, do myśliwców i wielosilnikowych bombowców. Był pierwszym w Polsce pilotem wiropłata, sprowadzając lotem z Anglii do Polski zakupiony wiatrakowiec Cierva C.30A i lądując po trudnym przelocie (w warunkach zimowych) w Warszawie 10 grudnia 1934 roku.
Jego Imię nadano Szkole Podstawowej w Woli Wadowskiej.

Awanse

• podporucznik
• porucznik
• kapitan - zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 42 lokatę w korpusie oficerów zawodowych aeronautycznych)
• major - 12 kwietnia 1927 ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 6 lokatą w korpusie oficerów lotnictwa
• podpułkownik - 5 marca 1934 ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 4 lokatą w korpusie oficerów zawodowych aeronautyki
• pułkownik - ze starszeństwem z 19 marca 1939
• generał brygady - pośmiertnie ze starszeństwem z 1 stycznia 1964

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Walecznych
• Złoty Krzyż Zasługi

Bibliografia

• Robert Budziński, Zbigniew Otremba Z Grudziądza nad Anglię, Wyd. REGNUM, Gdańsk 2003 ISBN 83-907707-4-1
• Ryszard Witkowski Wiropłaty w Polsce WKiŁ 1986
• Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939 - 1946 Wydawnictwo Ministarstwa Obrony Narodowej
• Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione, s. 170
• Adolf Kozubal, Zarys historii wojennej 37-go Pułku Piechoty Ziemi Łęczyckiej, Warszawa 1929, s. 26
• Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 851, 859, 863
• Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 541, 548
• Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 229, 820