Brabancja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Barwy Brabancji znalazły się w 1830 na fladze Belgii
Godłem Belgii jest brabancki lew złoty w polu czarnym wspięty czerwonyn orężem
Książę Brabancji Jan, miniatura z Kodeksu Manesse, XIV w.

Brabancja (hol., fr.: Brabant) – kraina historyczna w zachodniej Europie obejmująca część Belgii i południowo-zachodniej Holandii.

Główne miasta: Bruksela, Antwerpia.

Brabancja była hrabstwem w księstwie Dolna Lotaryngia. W 880 roku wraz z Lotaryngią została włączona do Państwa wschodniofrankijskiego.

W 1106 r. podniesiona do rangi księstwa. Od 1430 r. pod władzą książąt Burgundii, później (1477) - Habsburgów austriackich i hiszpańskich (od 1556).

Podczas walk o niepodległość Niderlandów, Brabancja stanowiła jeden z głównych środków oporu antyhiszpańskiego. W wyniku walk i rozłamu religijnego, część północna (głównie protestancka) weszła w 1579 (formalnie w 1648 - pokój westfalski) w skład Republiki Zjednoczonych Prowincji, a część południowa (katolicka) pozostała przy Niderlandach hiszpańskich.

W 1830 Brabancja stała się centralną prowincją Belgii, a jej główne miasto - stolicą nowego kraju. Dla uczczenia roli Brabancji w walce o niepodległość Belgii, barwy narodowe tej krainy stały się w 1830 flagą Belgii, zaś brabancki lew złoty w polu czarnym wspięty czerwonym orężem utworzył jej godło.

W 1989 został wydzielony Region Stołeczny Brukseli, ale nadal pozostawał on częścią prowincji Brabancji. W 1995 prowincja została ostatecznie podzielona na niderlandzkojezyczną Brabancję Flamandzką, francuskojęzyczną Brabancję Walońską i dwujęzyczny Region Stołeczny Brukseli.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]