Bristolska skala uformowania stolca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bristolska skala uformowania stolca.

Bristolska skala uformowania stolca (skala BSF; ang. Bristol Stool Form Scale) – naukowa klasyfikacja dzieląca ludzki kał na 7 grup według kryteriów kształtu i konsystencji.

Skala została stworzona przez Heatona i Lewisa na Uniwersytecie w Bristolu. Publikacja autorów w Scandinavian Journal of Gastroenterology w 1997 wykazała jej przydatność w ocenie czasu pasażu jelitowego[1].

Kształt i konsystencja stolca zależy od czasu, przez jaki przebywa on w jelicie grubym (typ pierwszy zalega w jelicie najdłużej, typ siódmy - najkrócej).

Siedem typów stolca według skali BSF:

  • Typ 1: Pojedyncze zbite grudki podobne do orzechów, trudne do wydalenia
  • Typ 2: Stolec o wydłużonym kształcie, grudkowaty
  • Typ 3: Stolec wydłużony, z pęknięciami na powierzchni
  • Typ 4: Smukłe, wężowate kawałki stolca, gładkie i miękkie
  • Typ 5: Miękkie drobiny z wyraźnymi krawędziami (łatwo wydalane)
  • Typ 6: Kłaczaste kawałki z postrzępionymi krawędziami
  • Typ 7: Wodnisty, bez stałych elementów (ciecz)

Typy 1 i 2 są najczęściej spotykane w trakcie zatwardzenia. Typ 3 i (głównie) 4 są najczęściej spotykanymi formami kału, najłatwiejszymi do wydalenia. Typy 5 oraz 6 są symptomami biegunki, podczas gdy typ 7 występuje głównie po zarażeniu przecinkowcem cholery (łac. Vibrio cholerae)[potrzebne źródło].

Przypisy

  1. SJ Lewis, KW Heaton. (Abstract) Stool form scale as a useful guide to intestinal transit time. „Scandinavian Journal of Gastroenterology”. 32 (9), s. 920-4, 10 1997. PMID 9299672 (ang.). [dostęp 2009-09-20].