Broń miotająca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trebusz (rekonstrukcja). Baux-de-Provence, Francja

Broń miotającabroń wyrzucająca, czyli miotająca (stąd nazwa) różnego rodzaju pociski za pomocą energii mechanicznej lub chemicznej.

Obecnie najpopularniejszym typem broni jest ta druga, czyli broń palna, w związku z czym nazwy „broń miotająca” używa się głównie do tej wykorzystującej energię mechaniczną: akumuluje ona w sobie energię mechaniczną, która w czasie wystrzału przekształcana jest w energię kinetyczną pocisku; większość systemów broni miotającej zawiera w sobie elementy celownicze, dzięki czemu człowiek obsługujący broń miotającą może znacznie zwiększyć celność ostrzału.

W zależności od rodzaju energii, jaka jest wykorzystywana przez broń miotającą, dzielimy ją na:

  • neurobalistyczną – wykorzystanie sprężystości materiału użytego do budowy urządzeń miotających;
  • barobalistyczną – wykorzystanie dźwigni i siły odśrodkowej;
  • pirobalistyczną – wykorzystanie energii gazów powstałych podczas spalania ładunku miotającego (najczęściej prochu).

Przykłady:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, 1994, Encyklopedia współczesnej broni palnej, Warszawa, WiS, ISBN 83-86028-01-7.