Budyń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budyń z kaszy jaglanej.

Budyń – lekkostrawna potrawa przyrządzana na parze, na bazie żółtek jaj utartych z cukrem lub masłem oraz piany ubitej z białek[1]. Budynie dzieli się na słone oraz słodkie, które podawane są jako desery[1]. Głównym składnikiem masy na budyń słodki może być np. ser, orzechy, mak lub ciasto parzone[1]. Budynie słone zaś przyrządza się zazwyczaj z warzyw, gotowanych grzybów lub mięsa mielonego (drobiu lub cielęciny)[1].

Budynie gotuje się na parze w specjalnych, metalowych formach budyniowych z kominem w środku[1]. Dawniej zamiennie z formami stosowano mocne i gęste serwety[2]. Odpowiednio przygotowany budyń ma delikatną strukturę, jest suchy, pulchny i na przekroju porowaty[1]. Gotową potrawę kroi się na kawałki i podaje polaną masłem lub sosem[1].

Wikimedia Commons
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło budyń w Wikisłowniku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Zastosowanie ubitych jaj w potrawach. W: Krystyna Flis, Aleksandra Procner: Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: podręcznik dla technikum. Część 2. Wyd. XVIII. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2009, s. 26-28. ISBN 978-83-02-02862-5.
  2. Pieczenie ciast przyrządzanie napojów i t. p. Rozdział II. Budynie (podpunkt 35. Ogólne uwagi o budyniach). W: Marja Śleżańska: Kucharz polski. 1635 praktycznych przepisów smacznych, tanich i wystawnych obiadów.. Wyd. Wydanie ósme poprawione i powiększone. Poznań: Księgarnia J. Leitgebera i S-ki, 1932. Przedruk: Związkowe Przedsiębiorstwo Wydawniczo-Handlowe „WIGOR”, Warszawa 1990