CD80

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Struktura CD80

CD80 (ang. cluster of differentiation 80, synonimy: B7, BB1, B7-1, B7.1, LAB7, CD28LG, CD28LG1 [1]) - białko występujące przede wszystkim na powierzchni aktywowanych komórek prezentujących antygen (szczególnie limfocytów B, komórek dendrytycznych i makrofagów), dostarczające sygnał kostymulujący limfocytom T. CD80 zwykle współdziała z blisko spokrewnioną cząsteczką CD86. Ligandami dla CD80 i CD86 są: CD28 (cząsteczka aktywująca) oraz CTLA-4 (cząsteczka hamująca aktywację limfocytów) [2]. Białko CD80 kodowane jest przez gen o tej samej nazwie, znajdujący się na chromosomie 13 w lokacji 13q13.3-q21 [1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jakub Gołąb, Marek Jakóbisiak, Witold Lasek, Tomasz Stokłosa: Immunologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011. ISBN 978-83-01-15154-6.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 CD80 CD80 molecule [Homo sapiens (human) - Gene - NCBI]. [dostęp 2013-09-27].
  2. RJ. Peach, J. Bajorath, J. Naemura, G. Leytze i inni. Both extracellular immunoglobin-like domains of CD80 contain residues critical for binding T cell surface receptors CTLA-4 and CD28.. „J Biol Chem”. 270 (36), s. 21181-7, Sep 1995. PMID 7545666.