Catahoula Leopard Dog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Catahoula Leopard Dog
Louisiana Catahoula Leopard Dog - Red Leopard.jpg
Catahoula Leopard Dog, Catahoula Hot Dog
Inne nazwy Catahoula Hog Dog
Kraj pochodzenia USA
Wymiary
Wysokość 55-65 (pies) cm,
50-60 (suka) cm
Masa 18-23 kg
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Catahoula Leopard Dograsa psa, należąca do grupy psów użytkowych. Jest zarówno psem gończym, pasterskim jak i obronnym.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

W 1539 r. Hiszpanie przywieźli swe dogi i charty do obecnej Luizjany. Indianie przygarnęli te pozostawione przez Hiszpanów psy. Prawdopodobnie wymieszały się one z płowymi wilkami wałęsającymi się wokół obozowisk. Gdy w roku 1700 przybyli tam Francuzi, zastali osobliwe łaciate psy o jasnych oczach. Sami natomiast przywieźli beaucerony, które służyły wtedy do polowania na dziki. Miały też chronić osadników przed Indianami. Z pewnością wymieszały się one z rodzimymi psami. To one wniosły czynnik marmurkowatości oraz niebieskie, plamiste oczy. Francuzi nazwali pewne plemię indiańskie catahoula. Słowo to jednoznacznie z psem używane było jako przekleństwo.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Catahoula jest psem mocno zbudowanym, ale bardzo lekkim. Jego sylwetka jest kwadratowa. Ma grube, mocne i bardzo silne łapy. Ma średnio suchą głowę. Ma budowę bardzo podobną do Beaucerona, ale większą od niego głowę. Niektóre osobniki przypominają nieco labradory.

Szata[edytuj | edytuj kod]

Sierść tych psów jest krótka, gruba i gęsta.

Umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie plamiste (marmurkowe), preferowane niebieskie, szare, czarne, wątrobiane, czerwone, białe i w łaty; jednolite, preferowane czarne, pręgowane, czerwone, czekoladowe i żółte.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Catahoula Leopard Dog, to pies bardzo odważny, czujny i wesoły. Uwielbia bawić się z właścicielem, a niektóre suki są bardzo dobrymi opiekunkami dzieci. Psy te mają bardzo dobrą pamięć. Niezwykle rzadko zdarza się u nich poważna dysplazja.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pies bardzo wszechstronnie użytkowy: poluje, zagania, ochrania, pilnuje i uczestniczy w psich sportach.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Poza swoją ojczyzną prawie nieznana. Po jednym lub kilku osobnikach znajduje się Holandii, Czechach, Irlandii i Włoszech.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Alderton "Psy", Wiedza i życie, Warszawa 2006
  • Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003