Chicago Black Sox

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ukarani zawodnicy Chicago White Sox

Chicago Black Sox (lub Black Sox) – popularna w mediach nazwa skandalu związanego z przyjęciem pieniędzy przez ośmiu członków Chicago White Sox w zamian za słabszą grę i porażkę przeciwko Cincinnati Reds podczas baseballowej World Series 1919 roku[1]. Prasa nazwała aferę Black Sox, czyli „Czarne Skarpety” lub „Brudne Skarpety”, co miało stanowić przeciwieństwo dla oficjalnej nazwy drużyny („Białe Skarpety”).

Za udział w oszustwie dożywotnio zdyskwalifikowani przez ligę zostali: Joe Jackson, Eddie Cicotte, Claude Williams, Buck Weaver (wiedział o planach, ale nie zgłosił tego władzom ligi), Arnold Gandil, Fred McMullin, Charles Risberg i Oscar Felsch.

Inicjatorem wydarzeń miał być pierwszobazowy Arnold „Chick” Gandil, a powodem skąpstwo właściciela White Sox Charlesa Comiskeya, który nie był skory do uczciwego nagradzania swoich graczy, mimo że zespół uchodził za jeden z najlepszych w lidze, a dwa lata wcześniej zdobył mistrzostwo[2]. Gandil, chcąc przed końcem kariery zarobić jeszcze znaczną sumę, zaoferował hazardziście Josephowi Sullivanowi przegranie finału, żądając w zamian 100 000 dolarów. Szybko przekonał do spisku przeciwko Comiskeyowi innych kluczowych graczy, m.in. miotaczy Cicotte'a i Williamsa. Aby zebrać tak dużą sumę, Sullivan zaproponował udział w aferze innym członkom półświatka.

Po dwóch przegranych meczach (1-9 i 2-4), otrzymawszy jedynie 10 z obiecanych 40 tysięcy, gracze White Sox zaczęli rozważać wycofanie się z umowy, wygrywając trzecie spotkanie 3-0. Pieniądze szybko się jednak znalazły i dwa kolejne mecze należały zdecydowanie do Cincinnati (2-0 i 5-0). W wyniku kolejnego braku zapłaty dużo mocniejsze w rzeczywistości Chicago doprowadziło do stanu 3-4 (wygrane 5-4 i 4-1). Wobec takiego obrotu sprawy gangsterzy zamieszanego w skandal Arnolda Rothsteina, który w tym momencie stawiał już na wygraną Reds, zastraszyli miotacza ósmego meczu Claude'a Williamsa. Jego słaby występ (w dwóch pierwszych zmianach oddał Reds pięć punktów) przyczynił się do piątego, decydującego o mistrzostwie zwycięstwa Cincinnati.

Proces sądowy, rozpoczęty w 1920 roku w wyniku co raz powszechniejszych głosów, że finał był ułożony, uwolnił graczy od stawianych im zarzutów. Innego zdania był jednak komisarz MLB Kenesaw Mountain Landis, który zamieszanych w skandal wykluczył z zawodowego sportu.

Przypisy

  1. 1919 World Series MLB.com
  2. The Black Sox Chicago History Museum