ClamAV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ClamAV
Program antywirusowy
ClamAV.jpeg
Logo programu
ClamAV-sample-summary.png
Interfejs programu
Producent Zespół ClamAV
System operacyjny Linux, Mac OS, Microsoft Windows
Aktualna wersja stabilna 0.98 - 19 września 2013[1]
Licencja GPL
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
clamav.net

Clam AntiVirus (ClamAV) – zestaw narzędzi antywirusowych, dostępnych na licencji GPL działający pod systemami uniksowymi. ClamAV jest przeznaczony głównie do integracji z serwerami pocztowymi (skanowanie załączników).

ClamAV jest dystrybuowany z wieloma systemami operacyjnymi, w tym komercyjnymi, np. Mac OS X Server firmy Apple. Istnieje też jego odpowiednik ClamWin, działający w systemach Windows, oraz KlamAV, integrujący się ze środowiskiem graficznym KDE.

Historia projektu[edytuj | edytuj kod]

Pomysłodawcą programu jest Tomasz Kojm. 17 sierpnia 2007 Sourcefire zakupił projekt ClamAV, wraz z prawami do znaku towarowego i prawami autorskimi od pięciu kluczowych programistów[2].

Narzędzia w zestawie i towarzyszące[edytuj | edytuj kod]

W skład zestawu wchodzą między innymi:

  • wielowątkowy demon
  • skaner
  • narzędzie do tworzenia sygnatur i własnych baz wirusów
  • biblioteka, dzięki której można tworzyć własne programy antywirusowe na bazie ClamAV
  • narzędzie do automatycznej i darmowej aktualizacji bazy wirusów zawierającej sygnatury ponad 2.800.000 wirusów[3]

ClamAV to nie tylko program antywirusowy, to także cała gama programów mu towarzyszących. Stanowią one połączenie między ClamAV a usługami takimi jak: MTA, MUA, serwer POP3, serwer pośredniczący, tworzą interfejs graficzny dla ClamAV, czy wreszcie wzbogacają system o taką funkcję, jak skanowanie w chwili dostępu do pliku[4].

Przypisy

  1. ClamAV 0.98 has been released. [dostęp 7 czerwca 2013].
  2. Sourcefire Acquires ClamAV Open Source Network Anti-Virus Project. [dostęp 20 sierpnia 2007].
  3. Dane ze strony domowej dostępne 27 sierpnia 2012 r.
  4. Clam Sentinel. [dostęp 27 maja 2012].