Corona civica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Corona civica – jedno z najwyższych odznaczeń starożytnego Rzymu. Był to wieniec z liści dębowych.

Wyróżnienie otrzymywał ten, kto w czasie bitwy ocalił życie obywatelowi Rzymu. Pierwotnie wieniec dawał wyratowany obywatel, a warunkiem było zabicie podczas ratowania przynajmniej dwóch wrogów, utrzymanie pozycji i nie wycofanie się. W późniejszym czasie odstąpiono od ostatniego warunku[1].

Przykładem jest rzymska kamea z orłem z 27 roku p.n.e. w oprawie srebrnej, pozłacanej. Wykonana w dwuwarstwowym onyksie o średnicy 22 cm. Orzeł, symbol Imperium Rzymskiego, stoi z rozpostartymi skrzydłami na gałązce palmowej. W lewym szponie trzyma wieniec z liści dębowych, corona civica.

Przypisy

  1. Mieczysław S. Popławski, Bellum Romanum. Sakralność wojny i prawa rzymskiego, KUL 2011, ISBN: 978-83-7702-356-3, s. 165, 166.