Covent Garden Theatre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opera Królewska w Londynie
Obiekt zabytkowy nr rej. 1066392
Royal Opera House w Londynie
Royal Opera House w Londynie
Państwo  Wielka Brytania
Miejscowość Londyn
Typ budynku teatr operowy
Architekt Edward Shepherd (1728), Robert Smirke (1809), Edward Middleton Barry (1858),
Ukończenie budowy 1732
Ważniejsze przebudowy rekonstrukcja (1732)
Zniszczono pożary w (1808) i (1857)
Położenie na mapie City of Westminster
Mapa lokalizacyjna City of Westminster
Opera Królewska w Londynie
Opera Królewska w Londynie
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Opera Królewska w Londynie
Opera Królewska w Londynie
Ziemia 51°30′46,66″N 0°07′20,66″W/51,512961 -0,122406Na mapach: 51°30′46,66″N 0°07′20,66″W/51,512961 -0,122406
Strona internetowa

Royal Opera House – jeden z najważniejszych (obok English National Opera) gmachów operowych w Londynie, znajdujący się w centralnej części miasta – w dzielnicy Covent Garden. Siedziba Opery Królewskiej (The Royal Opera House) i Królewskiego Baletu (The Royal Ballet).

Historia gmachu[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy budynek teatru został otwarty 7 grudnia 1732 roku wystawieniem komedii autorstwa Williama Congreve'a – "The way of the world". Powstał przy placu Covent Garden (ogród klasztorny) biorącym swą nazwę od ogrodu klasztoru benedyktynów westminsterskich. Od 1670 do 1974 roku na placu mieścił się najważniejszy londyński targ kwiatów, owoców i warzyw. Budynek zaprojektował brytyjski architekt Edward Shepherd, który myślał o scenie mówionej, dlatego też teatr nie został otwarty przedstawieniem operowym lecz erotyczno-satyryczną komedią z życia wyższych sfer zatytułowaną "The way of the world" autorstwa Williama Congreve z 1700 roku.

W latach 1734-1737 w teatrze mieścił się zespół Georga Friedricha Händla i wówczas wystawiano głównie opery (obok pantomim i sztuk teatralnych). Sam Händel napisał w tym czasie dla swojego zespołu 7 oper, jednak konkurencja z odrodzoną sukcesem Opery żebraczej operą angielską oraz włoskim zespołem Poropry, mającego w swojej trupie m.in. Farinelliego, skończyła się bankructwem i chorobą kompozytora. Po tym operowym epizodzie w teatrze wystawiano głównie sztuki teatralne.

W latach 1750-1778 muzycznym dyrektorem muzycznym teatru był kolejny konkurent Händla – Thomas Augustine Arne, który przyszedł tu za swoją siostrą, słynną aktorką Susannah Marią Cibber.

15 marca 1858 roku nowy londyński Covent Garden Opera House zniszczony przez pożar w 1856 roku, zostaje ponownie otwarty. Operą inaugurującą otwarcie gmachu są "Hugonoci" Meyerbeera. Już pierwszy Covent Garden Theatre padł ofiarą pożaru w 1808 roku. Architekt Robert Smirke odbudował teatr w stylu klasycystycznym, w nim wystawiono "Oberona" Karola Marii von Webbera w 1826 roku. W 1847 roku teatr nazwano: "Royal Italian Opera", którego działalność rozpoczeła się przedstawieniem "Semiramida" Gioacchino Rossiniego. Po kolejnym pożarze w 1856 roku teatr został odbudowany przez Eduardo Barry'ego w stylu teatru dworskiego. Do 1864 roku w teatrze grały dwa zespoły: "Royal Italian Opera" i "Royal English Opera".

Teatr dziś[edytuj | edytuj kod]

Do dziś Opera Królewska, obok takich teatrów jak Teatro alla Scala, Opera Wiedeńska, Gran Teatre del Liceu i Metropolitan Opera, należy do najpiękniejszych i najznakomitszych budynków operowych świata, gdyż od początku istnienia teatr ściąga tłumy widzów z różnych zakątków świata. Na tej scenie występowało i występuje wielu polskich artystów, takich jak Piotr Beczała, Mariusz Kwiecień, Aleksandra Kurzak czy Małgorzata Walewska.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]