Czarny terier
Z Wikipedii
| Czarny terier | |
 Czarny terier |
|
| Inne nazwy | Black Russian Terrier, Tchiorny Terrier, Чёрный терьер, Schwarzer russischer Terrier |
| Kraj patronacki | Rosja |
| Wymiary | |
| Wysokość | 66-74 (psy) cm, 64 - 70 (suki) cm |
| Waga | 55-60 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa II, Sekcja 1.4, nr wzorca 327 |
| AKC | Working |
| ANKC | Grupa 6 - (Utility) |
| KC(UK) | Working |
| NZKC | Utility |
| UKC | Grupa 1 - Guardian Dog |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • KC(UK) • NZKC • UKC |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Czarny terier rosyjski - jedna z ras psów, należąca do grupy psów w typie pinczera i sznaucera, molosów, szwajcarskich psów pasterskich oraz innych ras. Zaklasyfikowana do sekcji psów w typie pinczera i sznaucera stanowi osobną podsekcję - Czarnego teriera.
Spis treści |
[edytuj] Cechy
Psy tej rasy są odważne, pewne siebie, silne, nieufne wobec obcych. Rozważne, nie pobudliwe. Świetnie nadają się do szkolenia, są pojętne i posłuszne. Bardzo odporne na choroby i różne warunki atmosferyczne. Czarny terier jest lojalny, oddany rodzinie, kocha dzieci. Nie potrzebuje dużej dawki ruchu, w domu nie niszczy przedmiotów, zgadza się z innymi zwierzętami. Szczeka bardzo mało lub wcale.
[edytuj] Rys historyczny
Rasa ta została zatwierdzona w byłym Związku Radzieckim w roku 1981. Zamiarem władz ZSRR było otrzymanie psa wytrzymałego, odpornego na warunki klimatyczne o uniwersalnych cechach użytkowych, wykorzystywanych dla potrzeb wojska jak i służb granicznych. Rozpoczęto program hodowlany, w którym rasami wyjściowymi dla dzisiejszego czarnego teriera rosyjskiego, miały być: Sznaucer olbrzymi, Rottweiler oraz Airedale Terrier. W powstaniu tej rasy miały także swój udział: nowofunlandy oraz flandryjskie psy zaganiające.
[edytuj] Wygląd
[edytuj] Szata i umaszczenie
Głównie teriery te są czarne, może występować miejscowo siwe przesianie. Mogą również odziedziczyć szatę po swoich przodkach, więc mogą być w typie Airedale Teriera, Owczarka Kaukaskiego lub Rottweilera, jednak nie są one dopuszczane do dalszej hodowli.
[edytuj] Bibliografia
- Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO Sp. z o.o., Warszawa 2003
