Długie Mury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Długie mury

Długie Mury łączyły Ateny z portem w Pireusie i z Faleronem. Zostały zbudowane w połowie V w. p.n.e. z inicjatywy Kimona. Dwie linie murów ciągnęły się z Aten do Pireusu (Długi Mur północny i Długi Mur południowy). Między nimi biegła droga. Trzeci mur (faleroński) ciągnął się z Aten do Faleronu osłaniając od strony lądu dostęp do Zatoki Falerońskiej.

Mury czyniły Ateny twierdzą nie do zdobycia. Poziom techniki oblężniczej w owym czasie nie pozwalał na zdobycie miasta otoczonego murami, jeśli miało wystarczającą liczbę ludzi do ich obsadzenia. Dzięki połączeniu z portem, do leżących w głębi lądu Aten mogło docierać zaopatrzenie nawet podczas oblężenia.

Zburzone przez Spartan po klęsce Aten w wojnie peloponeskiej (404 p.n.e.) mury zostały odbudowane w latach 394-391 p.n.e. przez Konona za pieniądze otrzymane od Persji oraz przy pomocy Beocji i innych sojuszników.

Ostatecznie zburzone przez Sullę w 86 p.n.e. Do dzisiaj zachowały się ich ruiny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]