Darigangowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Darigangowie (mong.: Дарьганга; Dar'gang) – lud mongolski blisko spokrewniony z Chałchasami i Buriatami. Darigangowie zamieszkują głównie obszar masywu Darigangi, w ajmaku suchebatorskim, w południowo-wschodniej Mongolii. Posługują się dialektem bardzo zbliżonym do języka chałchaskiego[1]. Według danych ze spisu 2010 w Mongolii żyło 27 412 Darigangów, co stanowi 1,04% całej populacji kraju[2].

Początkowo Darigangowie wyznawali szamanizm, jednak od ok. XVII wieku, kiedy buddyzm tybetański stał się dominującą religią w Mongolii, zaczęli stopniowo przechodzić na nową religię. Obecnie ok. połowa populacji deklaruje buddyzm jako swoją religię[3].

Część Darigangów nadal prowadzi koczowniczy lub półkoczowniczy tryb życia. Przenoszą się oni z miejsca na miejsce średnio sześć razy do roku, najczęściej w poszukiwaniu nowych pastwisk dla zwierząt hodowlanych[4].

Przypisy

  1. Barbara A. West: Encyclopedia of the Peoples of Asia and Oceania. T. 1. New York: Facts On File, 2008, s. 181. ISBN 0-8160-7109-8.
  2. ХҮН АМ, ОРОН СУУЦНЫ 2010 ОНЫ УЛСЫН ТООЛЛОГЫН ҮР ДҮН (mong.). toollogo2010.mn. [dostęp 2011-06-18].
  3. Paul Hattaway: Peoples of the Buddhist world: a Christian prayer diary. Carlisle: Piquant, 2004, s. 45. ISBN 1-903689-90-2.
  4. Barbara A. West: Encyclopedia of the Peoples of Asia and Oceania. T. 1. New York: Facts On File, 2008, s. 182. ISBN 0-8160-7109-8.