Dawca czasu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dawca czasu (niem. Zeitgeber) – egzogenne źródło synchronizacji zegara biologicznego organizmu do rytmu 24-godzinnego. Dla większości organizmów głównym dawcą czasu jest światło (sekwencje światła i ciemności). Funkcję tę mogą także pełnić rytmy temperatury otoczenia, dostępność pokarmu czy bodźce społeczne.

Terminu Zeitgeber po raz pierwszy użył Jürgen Aschoff w latach 60. XX wieku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]