Decymus Juniusz Brutus (konsul 77 p.n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Decymus Juniusz Brutus (Decimus Iunius Brutus) syn Decymusa Juniusza Brutusa Gallaikusa, konsula 138 p.n.e. i Klaudii [1]z rodu Klaudiuszów Pulchrów. Był znawcą greckiej i łacińskiej literatury[2]. W latach dziwięćdziesiątych p.n.e często występował w procesach sądowych. W roku 100 p.n.e. jak wiemy z mowy Cycerona [3] w obronie Rabiriusza Decymus wziął udział w stłumieniu ruchu Saturninusa. Pomiędzy 94 a 90 p.n.e. sprawował urząd pretora. W czasie wojny domowej należał do stronników Sulli. Wybrany w 77 p.n.e. wraz z Mamerkusem Emiliuszem Lepidusem Livianusem konsulem[2][4] podtrzymywał reżym sullański[5]. Pierwszą jego żoną była Postumia, z którą miał syna Decymusa Juniusza Brutusa Albinusa. W 63 p.n.e. ożenił się z Sempronią (mieli dzieci ale nie zachowały się informacje o nich), uczestniczką [6] spisku Katyliny. Pod nieobecność Brutusa w Rzymie, Sempronia uczyniła ich dom punktem konspiracyjnym spiskowców[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Drzewo genealogiczne Juniuszów Brutusów

Przypisy

  1. Marek Tulliusz Cyceron: Epistulae ad Atticum XII,22 (ang.). [dostęp 2009-05-23].
  2. 2,0 2,1 Marek Tulliusz Cyceron: Brutus; 175 (łac.). [dostęp 2009-05-29].
  3. Marek Tulliusz Cyceron: Pro C. Rabirio perduellionis reo ad quirites; 21 (łac.). [dostęp 2009-04-23].
  4. Kwintus Askoniusz Pedianus: Pro Cornelio de maiestate ; 81 (łac.). [dostęp 2009-04-25].
  5. Gajusz Salustiusz Krispus: Historiae; 48, 10 (łac.). [dostęp 2009-05-25].
  6. rozdział 25. W: Gajusz Salustiusz Krispus: Sprzysiężenie Katyliny. edycja komputerowa www.histurion.pl.
  7. rozdział 40. W: Gajusz Salustiusz Krispus: Sprzysiężenie Katyliny. edycja komputerowa www.histurion.pl.