Departament Wojny Stanów Zjednoczonych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Usdowseal.jpg

Departament Wojny Stanów Zjednoczonych (ang. United States Department of War) - urząd federalny administracji Stanów Zjednoczonych, odpowiedzialny początkowo za siły lądowe (US Army), a później również siły powietrzne (od 2 lipca 1926 USAAC i w latach 1941-1947 USAAF)[1].

Departamentem Wojny zarządzał sekretarz wojny, który był członkiem Gabinetu Stanów Zjednoczonych ze starszeństwem po sekretarzu stanu i skarbu. Pierwszym sekretarzem wojny został Henry Knox, który zawiadywał szkieletową armią liczącą 672 oficerów i żołnierzy: 76 strzegących arsenałów w West Point i Springfield i 596 na posterunkach w dolinie rzeki Ohio[2].

Departament powstał 7 sierpnia 1789 roku na bazie utworzonej 12 czerwca 1776 pięcioosobowej Board of War and Ordnance, która w dwa lata później została przekształcona w War Office[3] i istniał do 17 września 1947 roku[4], kiedy został włączony do National Military Establishment, przemianowanego 10 sierpnia 1949 roku na Departament Obrony Stanów Zjednoczonych[5].

Przypisy

  1. U.S. Army, ss.443,462.
  2. U.S. Army, s.76.
  3. U.S. Army, ss.26,42.
  4. U.S. Army, s.569.
  5. U.S. Army, s.573.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • U.S. Army: A Complete History. Raymond K. Bluhm Jr. (red.). New York: The Army Historical Foundation, 2004. ISBN 978-0-88363-640-4.