Dobra pani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dobra pani
Autor Eliza Orzeszkowa
Język polski
Data I wyd. 1888
Typ utworu nowela

Dobra pani – nowela Elizy Orzeszkowej opublikowana po raz pierwszy w 1888 roku w zbiorze Panna Antonina.

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z noweli

Eliza Orzeszkowa w swoim utworze obnaża powierzchowność i fałsz realizacji pozytywistycznego hasła filantropii i dobroduszności. Tytułowa "dobra pani" to ironiczne określenie Eweliny Krzyckiej, która swoją fałszywą dobroczynnością wyrządza ludziom krzywdę, traktując ich jak zabawki.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

W niewielkim, prowincjonalnym miasteczku - Ongrodzie mieszka bogata, bezdzietna wdowa. Wszyscy chwalą ją za okazaną dobroć wobec pięcioletniej dziewczynki sieroty - Helenki, którą wzięła pod opiekę. Przez kilka lat pani Ewelina uwielbia swoją podopieczną i nie rozstaje się z nią, obsypuje pieszczotami i podarunkami, zachwyca się jej urodą. Po pewnym czasie Krzycka zmienia swój stosunek do Heli, zaczyna ją nudzić dorastająca dziewczyna, która nie jest już taka słodka i śliczna jak kiedyś. Coraz częściej spędzają czas oddzielnie. Dziewczyna w końcu zmuszona zostaje do opuszczenia domu wdowy i przeniesienia się pod dach biednej rodziny. W nowej dla niej sytuacji czuje się jednak całkowicie zagubiona.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Ewelina Krzycka – tytułowa "dobra pani"
  • Helka – sierota, którą opiekuje się bogata wdowa, Krzycka
  • Czernicka – garderobiana pani Eweliny
  • Rodzina Jana – murarz, jego żona i dzieci, u których przebywa dorastająca Helka

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]