Dyliżans (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dyliżans
Stagecoach
zdjęciowiec Bert Glennon i reżyser John Ford na planie filmowym
zdjęciowiec Bert Glennon i reżyser John Ford na planie filmowym
Gatunek western, akcji, dramat
Data premiery 15 lutego 1939
Kraj produkcji USA
Język angielski
Czas trwania 96 min
Reżyseria John Ford
Scenariusz Ernest Haycox
Dudley Nichols
Ben Hecht
Główne role Claire Trevor
John Wayne
Andy Devine
John Carradine
Thomas Mitchell
Muzyka Gerard Carbonara
Zdjęcia Bert Glennon
Scenografia Alexander Toluboff
Kostiumy Walter Plunkett
Montaż Otho Lovering
Dorothy Spencer
Walter Reynolds
Produkcja John Ford
Wytwórnia Walter Wagner Productions
Dystrybucja United Artists
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Dyliżans w Wikicytatach

Dyliżans (ang. Stagecoach) – film produkcji amerykańskiej w reżyserii Johna Forda z roku 1939. Jeden z najsłynniejszych klasycznych westernów.[1] Pierwszy film Forda zrealizowany w Monument Valley (powracał tam by kręcić westerny przez ponad 25 lat). Film był także początkiem współpracy między Johnem Fordem a Johnem Wayne'em[2].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Dyliżans rozpoczyna się w momencie, kiedy grupka bohaterów wyrusza z małego miasteczka Tonto w Arizonie do Lordsburga w Nowym Meksyku. Jeszcze przed wyruszeniem pasażerowie dowiadują się, że z rezerwatu zbiegł słynny przywódca Apaczów, Geronimo, który zmobilizował swoich ziomków i grasuje w okolicy. W każdej chwili spodziewać się można jego ataku. Nie zrażeni tą wiadomością bohaterowie decydują się jechać. Któż więc znajduje się w dyliżansie zdążającym do Nowego Meksyku. Przede wszystkim Lucy Mallory, czcigodna dama, żona oficera, spodziewająca się dziecka. Jedzie do fortu, położonego na drodze do Lordsburga, gdzie ma połączyć się ze swym mężem. Jest też w dyliżansie stateczny bankier Gatewood i sprzedawca napojów alkoholowych, pan Peacock. Jest lekarz, doktor Boone, nałogowy pijak, który dawno stracił prawo do wykonywania zawodu, i Hatfield, zawodowy szuler. Jedzie także panna Dallas, dziewczyna lekkich obyczajów, wyrzucona z miasteczka przez zgorszonych jej profesją mieszkańców. Szeryf Wilcox zasiada na koźle, obok woźnicy. Udaje się w podróż, gdyż sądzi, że uda mu się ująć zbiegłego z więzienia Ringo Kida, który poprzysiągł zemstę nad mordercami swego ojca i brata, braćmi Plummerami. Przewidywania stróża prawa sprawdzają się: rzeczywiście na drodze jadącego dyliżansu pojawia się Ringo Kid we własnej osobie. Trudno sobie wyobrazić większe zróżnicowanie bohaterów westernu i od tej strony zdaje się być wszystko w tradycyjnym porządku. Wiadomo, kto jest szlachetny, a kto zasługuje na pogardę. Tak toczą się początkowe partie filmu. W miarę upływu akcji uświęcone dotąd schematy zaczynają jednak ulegać zmianom. Reżyser stawia bohaterów w sytuacjach, które zmuszają ich do nieustannego dokonywania wyboru. W toku dramatycznych zdarzeń obnażają się prawdziwe charaktery jadących osób, a Ford bawi się ciągłym tasowaniem kart. Szuler ginie z godnością wielkiego pana, bandyta okazuje się rycerski, dziewczyna lekkich obyczajów zaś zasługuje swym postępowaniem na większy szacunek niż małomiasteczkowe bigotki. Na tym nie koniec. Notoryczny pijaczyna odrodzi się, pomagając przy porodzie, szacowny bankier okaże się zaś defraudantem pokaźnej sumy pieniędzy i łotrem bez skrupułów. Szeryf ostatecznie przymknie oczy na poczynania Ringo Kida, pozwoli mu rozprawić się z Plummerami i odjechać wraz z Dallas, zamiast sprowadzać go z powrotem do więzienia.

Obsada[edytuj | edytuj kod]


W roku 1995, z okazji stulecia narodzin kina, film znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne[3][4].

Przypisy

  1. The best of video - poradnik: kino, tv, sat., video. Warszawa: Oficyna Wydawnicza COMFORT, 1994.
  2. Phil Hardy: The Western. Londyn: Aurum Press, 1995, s. 97-98. ISBN 1-85410-381-4.
  3. Niektóre ważne filmy czyli tzw. lista watykańska. www.kultura.wiara.pl. [dostęp 1.05.2010].
  4. usccb.org Film and Broadcasting –Vatican Best Films List (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]