Dyspergatory

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dyspergatory (łac. dispero – rozrzucam) – substancje, która zwiększają łatwość rozdrobnienia większych cząstek (np. mydeł wapniowych, pigmentów) głównie w ośrodku ciekłym w celu uzyskania układów dyspersyjnych (głównie koloidów), a także uniemożliwiają łączenie się cząstek już stworzonego układu dyspersyjnego w zespoły o dużych rozmiarach. Najczęstszymi dyspergatorami są substancje czynne powierzchniowo.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Dyspergatory są wykorzystywane między innymi w przemyśle papierniczym, włókienniczym, środków piorących oraz przy tworzeniu farb i lakierów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Multimedialna Powszechna Encyklopedia PWN"