EMD SD45

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
EMD SD45
SD45 kolei Erie Lackawanna o nr 3607.
SD45 kolei Erie Lackawanna o nr 3607.
Producent General Motors Electro-Motive Division, EMD Stany Zjednoczone
Lata budowy 1965–1971
Układ osi Co'Co'
Typ silnika spalinowego EMD 645E3
Moc znamionowa 3600 KM (2,6 MW)
Rodzaj przekładni elektryczna
Portal Portal Transport szynowy

EMD SD45 − ciężka sześcioosiowa lokomotywa spalinowa produkcji amerykańskiej. Wyprodukowano 1260 egzemplarzy w latach 1958-1963 w Oddziale General Motors – Electro-Motive Division. SD45 były rozwinięciem poprzednich serii lokomotyw serii Special Duty, przy czym po raz pierwszy zastosowano w nich silnik 20-cylindrowy.

Użytkownikami tych lokomotyw były koleje Southern Pacific, Santa Fe, Great Northern Railway i Northern Pacific Railway. Część znajduje się obecnie w użyciu.

Konstrukcja SD45 okazała się nieudana, gdyż potężny silnik posiadał wady i jego wał napędowy często ulegał pęknięciu. Skutkiem tego była przebudowa wcześniejszych egzemplarzy przez fabrykę celem wyeliminowania tej przypadłości. Mimo ogromnego silnika, zużycie paliwa nie było znaczne i korespondowało z mocą lokomotywy. Część użytkowników jednak wymieniła jednostki napędowe na mniej kłopotliwe w użyciu 16-cylindrowe serii EMD 645.

SD45-2[edytuj | edytuj kod]

Egzemplarze modernizowane od 1972 w ramach programu Dash-2 noszą oznaczenie SD45-2. Główna różnica z pierwotną wersją SD45 polega na wyglądzie chłodnic.

Egzemplarze muzealne[edytuj | edytuj kod]

W celach muzealnych w USA zachowano 6 oryginalnych lokomotyw SD45.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Pinkepank, Jerry A., The Second Diesel Spotter's Guide, Kalmbach Publishing Co., Milwaukee, WI, 1973.
  • Użytkownicy lokomotyw SD45. [1]