Ewangelia Nazarejczyków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ewangelia Nazarejczyków – zaginiona ewangelia apokryficzna, zaliczana do tzw. ewangelii judeochrześcijańskich

Powstała około 180 r. n.e. w środowisku tzw. nazarejczyków - nawróconych na chrześcijaństwo Żydów, którzy tworzyli odizolowaną grupę w Kościele powszechnym[1]. Ewangelia ta jest znana z cytatów u ojców Kościoła oraz z notatek na marginesach 36 rękopisów wywodzących się z tzw. Ewangelii Syjonu, z wydania pochodzącego z ok. 500 r. n. e.[2]. Według Euzebiusza z Cezarei i Hieronima ze Strydonu została napisana w języku aramejskim[1].

Ewangelię stanowią 23 wyjątki z obszernego przekładu Ewangelii Mateusza na język aramejski[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 ks. dr hab. Andrzej Kowalczyk, Czy tzw. Ewangelia Judasza wnosi coś nowego do zrozumienia chrześcijaństwa?
  2. John Dominic Crossan, The Historical Jesus: The Life of a Mediterranean Jewish Peasant, 1991, ISBN 0-06-061629-6 (wyd. polskie: Historyczny Jezus: Kim był i czego nauczał?, 1997, ISBN 83-05-12835-0, s. 453)
  3. John Dominic Crossan, The Historical Jesus: The Life of a Mediterranean Jewish Peasant, 1991, ISBN 0-06-061629-6 (wyd. polskie: Historyczny Jezus: Kim był i czego nauczał?, 1997, ISBN 83-05-12835-0, s. 453)