Ewangelia Siedemdziesięciu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ewangelia Siedemdziesięciu – zaginiony apokryf nowotestamentowy, powstały prawdopodobnie najwcześniej w pierwszej połowie VII wieku[1].

Utwór ten był używany przez manichejczyków[2]. Jedyne świadectwo na jego temat przekazał Biruni. Jego zdaniem Ewangelia Siedemdziesięciu stanowiła dla manichejczyków prawo oraz była jedyną prawdziwą Ewangelią[1].

Istnieje hipoteza, że fragment Ewangelii Siedemdziesięciu cytuje Fragment Ujgurski[2]. Zdaniem Konrada Kesslera Ewangelia jest tożsama z Ewangelią Maniego, jednak Wilhelm Schneemelcher odrzucił taki pogląd[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Wilhelm Schneemelcher: New Testament apocrypha. T. 1: Gospels and related writings. Westminster John Knox Press, 2005, s. 380. ISBN 066422721X.
  2. 2,0 2,1 Marek Starowieyski (red.): Apokryfy Nowego Testamentu. T. 1: Fragmenty. Narodzenie i dzieciństwo Maryi i Jezusa. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2005, s. 125. ISBN 83-7318-138-5.