Fiksacja funkcjonalna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fiksacja funkcjonalna (ang. functional fixedness) - w psychologii oznacza brak umiejętności użycia danego obiektu (przedmiotu) w nietypowy, niestandardowy sposób, inny od pierwotnego przeznaczenia. Wpływa negatywnie na zdolność rozwiązywania problemów, radzenia sobie w sytuacjach nowych i nietypowych, ogranicza twórczość.

Twórcą terminu był Karl Duncker, który w 1945 r. robił badania nad wpływem dawnych doświadczeń na ograniczenia w rozwiązywaniu aktualnych problemów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]