Fonotaktyka
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Fonotaktyka jest to dział fonologii, którego przedmiotem jest analiza systemów fonologicznych w aspekcie ich syntagmatycznych właściwości. Celem fonotaktycznego opisu języka jest ustalenie zespołu ograniczeń dystrybucji (łączliwości) segmentów fonologicznych danego języka wyznaczających dopuszczalne w nim typy złożonych tekstowych struktur fonologicznych (typy fonologicznej struktury sylaby, wyrazu fonologicznego).
Podstawową jednostką opisu fonotaktycznego jest sylaba, jednakże wobec istnienia fonotaktycznego ograniczeń definiowalnych wyłącznie poprzez odniesienie do wyrazu pełny opis fonotaktyczny języka musi zawierać obok fonotaktycznej sylaby również fonotaktykę wyrazu fonologicznego.
