Fredrowie herbu Bończa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb Bończa, odmiana hrabiowska Fredrów

Fredrowieszlachta polska herbu Bończa, z zawołaniem "Friede Herr". Wywodzący się ze Śląska lub Moraw Fredrowie, podobnie jak Herburtowie otrzymali z rąk Kazimierza Wielkiego nadania na ziemi przemyskiej, z nominacji cesarskiej Franciszka I tytuły hrabiów Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

Nazwisko notowane w Polsce od roku 1418. Fonetycznie w tym wariancie pochodzi od germańskiego fridu oznaczającego "pokój".

Od XV do XIX wieku ich gniazdem rodowym była podprzemyska wieś Pleszowice. Z tej miejscowości wywodziło się wielu znanych przedstawicieli rodu; kilku wojewódów, kasztelanów i biskupów. Najwybitniejszym z nich był kasztelan krakowski i wojewoda podolski Andrzej Maksymilian Fredro. Oprócz Pleszowic do Fredrów należały m. in. Beńkowa Wisznia, Byków, Krakowiec, Niemirów, Tamanowice, Tuligłowy. Beńkowa Wisznia była rezydencją komediopisarza Aleksandra Fredry. Tam urodził się syn Jana Aleksandra, wnuk pisarza Andrzej Maksymilian.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Poczet szlachty galicyjskiéj i bukowińskiéj. s. 63
  • Jerzy Sewer Dunin-Borkowski (hrabia)‎. Almanach błękitny: genealogia żyjących rodów polskich. 1908. s. 174.
  • Kwartalnik historyczny, Tom 19. Towarzystwo Historyczne (Lwów, Poland), (Polska Akademia Nauk) 1905
  • Witold Taszycki. Onomastica, Tomy 11-12
  • Kazimierz Rymut. Nazwiska Polaków. t. I, (zob. Frydrych)