Freeskiing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Freeskiing - narciarstwo polegające na skakaniu na skoczniach i wykonywaniu w powietrzu ewolucji (trików) takich jak: obroty, salta, graby (chwyty za nartę w locie) oraz na ślizganiu się po poręczach (railach) i boksach - podobnie do tricków wykonywanych na snowboardzie.

Sport ten dzieli się na kilka konkurencji:

  • big air - skoki wykonywane z dużej, pojedynczej skoczni.
  • slopestyle - zjazd po specjalnie przygotowanym torze z wieloma skoczniami, boksami i railami.
  • jibbing - jazda po railach, boksach i innych przeszkodach - murki, ściany, drzewa. Jibbing może być również uprawiany w środowisku miejskim (urban skiing).
  • halfpipe - ewolucje wykonywane w śnieżnej rynnie (halfpipi'e) - takiej samej jak snowboardowa

Do uprawiania freeskiingu używa się specjalnego rodzaju nart, tzw. twin tip skis, czyli nart o podgiętych przodach i tyłach, co pozwala na swobodną jazdę zarówno przodem, jak i tyłem (czyli na switch). Standardowe narty do jazdy w snowparku mają wymiary 115-85-105. Charakteryzuje je również większa elastyczność oraz brak podwyższenia (płyty) pod wiązaniem.

Inną odmianą freeskiingu jest freeride, czyli jazda na nartach poza wyznaczonymi trasami. Narty freeride'owe są znacznie szersze niż zwykłe, co poprawia ich zachowanie w głębokim śniegu.