GC 45
| GC 45 | |
 ex-iracka GHN 45 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Belgia/ Austria |
| Rodzaj | haubicoarmata |
| Historia | |
| Prototypy | 1975-1977 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 155 mm |
| Długość lufy | 6975 mm (L/45) |
| Donośność | 30 000 m (granatu dalekonośnego) 39 000 m (granatu dalekonośnego z gazogeneratorem) |
| Prędkość pocz. pocisku | 897 m/s |
| Długość | 10 820 mm (w położeniu bojowym) |
| Masa | 8222 kg (w położeniu bojowym) |
| Obsługa | 8 osób |
GC 45 – haubicoarmata holowana kalibru 155 mm.
W 1975 roku Gerald Bull rozpoczął prace nad nowym działem o donośności większej od dział produkowanych w 70. Zwiększenie donośności miało być osiągnięte dzięki wydłużeniu lufy i zastosowaniu granatów artyleryjskich o specjalnej konstrukcji.
Prototypowe działo pierwsze strzelania odbyło 1977 roku. Miało lufę długości 45 kalibrów (standardem były lufy 39 kalibrów), a dzięki zastosowaniu granatów dalekonośnych osiągnęło donośność 30 km (granat dalekonośny o masie 45,4 kg) i 39 km (granat z gazogeneratorem). Dla porównania donośność granatu M107 wystrzelonego z haubicy M198 wynosi 18,5 km.
Pierwszym producentem działa GC 45 była belgijska firma Space Research Corporation of Belgium. Wyprodukowała ona tylko krótką serię tych dział dla Tajlandii, po czym prawa do produkcji przejęła austriacka firma Voest-Alpine. Produkowała ona haubicoarmaty GC 45 dla armii Tajlandii (6 szt.), Iraku i Iranu.
Haubicoarmata GC 45 została wyprodukowana w niewielkiej liczbie egzemplarzy, ale wytyczyła kierunek rozwoju sprzętu artyleryjskiego. W następnych latach pojawił się szeregi dział holowanych kalibru 155 mm o lufach długości 45 kalibrów i dłuższych. Do uzbrojenia wprowadzono także nowe typy granatów artyleryjskich.
GC 45 miała łoże dolne z dwoma ogonami i cztery koła jezdne. Lufa o długości 45 kalibrów była zakończona hamulcem wylotowym, samowzmocniona. Koła resorowane, w położeniu bojowym haubicoarmata spoczywa na opuszczanej platformie.
Bibliografia [edytuj]
- T.J. O'Malley: Artyleria: działa i polowe wyrzutnie rakietowe. Woźniak, R; Kupidura, P (przekład i redakcja naukowa); Hutchins, R. (ilustracje). Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2000. ISBN 83-11-09172-2.
