George Layton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
George Layton
Imię i nazwisko George Lowy
Data
i miejsce urodzenia
1943-03-022 marca 1943
Bradford
Zawód aktor, scenarzysta,reżyser
Lata aktywności od 1964
Strona internetowa

George Layton (właśc. George Lowy; ur. 2 marca 1943 w Bradford) – brytyjski aktor, scenarzysta, reżyser i pisarz. Najszerszą popularność zdobył za sprawą swoich ról w telewizyjnych serialach komediowych z lat 70., w szczególności Doctor in the House oraz It Ain't Half Hot Mum.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny o żydowskich i niemieckich korzeniach. Ukończył studia aktorskie w najbardziej renomowanej brytyjskiej szkole teatralnej, Royal Academy of Dramatic Art w Londynie. W 1964 zadebiutował w telewizji, w spektaklu The Other Man emitowanym w ramach cyklu Play of the Week, zbliżonego ideą do polskiego Teatru Telewizji. Jako młody aktor pojawiał się w gościnnych rolach w wielu popularnych serialach, m.in. w jednej z wczesnych odsłon Doktora Who.

Kariera aktorska[edytuj | edytuj kod]

W 1969 został obsadzony w serialu Doctor in the House, będącym adaptacją książek Richarda Gordona dokonaną przez grupę młodych scenarzystów komediowych, wśród których znaleźli się m.in. John Cleese i Graham Chapman. Layton grał tam Paula Colliera, lubiącego imprezować studenta medycyny. Występował również w kolejnych serialach na podstawie prozy Gordona, w których bohaterowie są już młodymi lekarzami. W 1971 dołączył do zespołu scenarzystów tej produkcji, pisząc w parze z Jonathanem Lynnem. Początkowo nie chciał zdradzać kolegom z obsady, że pisze ich dialogi, wobec czego używał jako scenarzysta pseudonimu Oliver Fry. Duet scenopisarski Lynn - Layton okazał się trwały. Obaj autorzy pracowali wspólnie jeszcze przy kilku innych popularnych serialach komediowych

W 1974 Layton otrzymał swoją drugą najbardziej znaną rolę, w serialu It Ain't Half Hot Mum, którego autorami byli scenarzyści starsi od niego o pokolenie, Jimmy Perry i David Croft. Layton grał tam kaprala artylerii brytyjskiej, który w czasie II wojny światowej dowodzi polowym zespołem artystycznym służących w Indiach. Opuścił tę produkcję po dwóch seriach, co wytłumaczono fabularnie faktem, iż jego bohater został zdemobilizowany. Równolegle grywał w filmach, m.in. w komedii Cała naprzód: Rzymski camping.

Ponadto przez całe swoje życie Layton regularnie pracował w teatrze, zarówno jako aktor, jak i reżyser.

Scenariusze i książki[edytuj | edytuj kod]

Począwszy od końca lat 70. Layton pisał seriale komediowe już zupełnie samodzielnie. Do jego najważniejszych dzieł zaliczane są Don't Wait Up (1983-1990), ukazujący małżeńskie perypetie wielopokoleniowej rodziny lekarzy, oraz Executive Stress (1986-1988), skupiający się na problemach kobiet łączących pracę zawodową z wychowywaniem dzieci. W latach 90. i 2000. wydał trylogię zbiorów opowiadań, The Swap and Other Stories, The Fib and Other Stories oraz The Trick and Other Stories, których fabuła opiera się na jego własnych doświadczeniach dorastania w latach 50. Książki te zostały wpisane na listę lektur czytanych przez młodzież w wielu brytyjskich szkołach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]