Getto w Szawlach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Getto w Szawlach (lit. Šiaulių getas) – żydowska dzielnica utworzona przez Niemców w czasie II wojny światowej w Szawlach na Żmudzi. Istniała od sierpnia 1941 do lipca 1943[1].

Szawelskie getto było jednym z pięciu tego typu placówek, jakie utworzyli Niemcy na terenach okupowanej Litwy. Po wkroczeniu do miasta 26 czerwca 1941 Niemcy zastrzelili ok. 1 tys. Żydów i zakopali ich w dołach, wcześniej przez nich wykopanych. 22 sierpnia zadecydowano o utworzeniu getta w Szawlach – jedno z nich znajdowało się na przedmieściu Kaukas, drugie w dzielnicy trockiej.

Niemiecką okupację przeżyło ok. 500 z 8 tys. mieszkających w mieście Żydów, którzy przed 1941 stanowili 1/4 ludności Szawli.

Przypisy

  1. red. Z. H. Nowak, Z. Karpus, "Studia i szkice z dziejów Żydów w regionie Bałtyku", Toruń 1998